หน้าหลัก
มุมมอง
ปัญหา

เปลี่ยนรหัสผ่าน



เราดีใจ! ที่แมวของคุณได้บ้านใหม่

บอกบางอย่างกับเพื่อนๆที่ติดตามโพสประกาศของคุณ (สามารถเว้นว่างได้)


ปัญหาทั้งหมด

2
ปัญหาครอบครัว
ปัญหาของตอนนี้
เคยมั้ยคะที่เกิดปัญหาขึ้นในครอบครัวหนูเป็นคนนึงที่เห็นพ่อแม่ทะเลาะกันแล้วหลายครั้งที่จะต้องมาลงที่หนู หลายครั้งที่หนูแอบร้องไห้อยู่คนเดียว จนหนูได้ไปวัดกับพี่ หนูเป็นลูกต่างพ่อกับพี่ หนูก็พยายามจะเอาใจพี่แต่ก็โดนดุตลอดจนหนูนั่งหงอย พี่หนูเข้าใจความรูัสึกหนูว่าหนูอึดอัด เลยบอกแม่หนูว่า หนูโดนกดดันตั้งแต่เด็ก เอาง่ายๆเด็กเก็บกฏอ่ะค่ะ ทำให้กลัวการที่จะเป็นตัวๆเอง แค่คำนี้หนูก็น้ำตาแตกเลย เพราะว่าที่ผ่านมาไม่เคยมีใครเข้าใจหนูเลย โดนกดดันทุกวันเข้าก็รู้สึกทนไม่ไหว หนูเลยอยากจะบอกแม่ แต่ก็กลัวแม่จะซ้ำ เพราะหนูเคยพยายามจะบอกแม่แล้วก็โดนดุกลับมา เลยทำให้หนูกลัว
0
ปัญหาครอบครัว
ปัญหาของตอนนี้
เคยมั้ยคะที่เกิดปัญหาขึ้นในครอบครัวหนูเป็นคนนึงที่เห็นพ่อแม่ทะเลาะกันแล้วหลายครั้งที่จะต้องมาลงที่หนู หลายครั้งที่หนูแอบร้องไห้อยู่คนเดียว จนหนูได้ไปวัดกับพี่ หนูเป็นลูกต่างพ่อกับพี่ หนูก็พยายามจะเอาใจพี่แต่ก็โดนดุตลอดจนหนูนั่งหงอย พี่หนูเข้าใจความรูัสึกหนูว่าหนูอึดอัด เลยบอกแม่หนูว่า หนูโดนกดดันตั้งแต่เด็ก เอาง่ายๆเด็กเก็บกฏอ่ะค่ะ ทำให้กลัวการที่จะเป็นตัวๆเอง แค่คำนี้หนูก็น้ำตาแตกเลย เพราะว่าที่ผ่านมาไม่เคยมีใครเข้าใจหนูเลย โดนกดดันทุกวันเข้าก็รู้สึกทนไม่ไหว หนูเลยอยากจะบอกแม่ แต่ก็กลัวแม่จะซ้ำ เพราะหนูเคยพยายามจะบอกแม่แล้วก็โดนดุกลับมา เลยทำให้หนูกลัว
2
ปัญหาทั่วไป
รู้สึกไม่สบายใจ
เราพึ่งขับรถได้ไม่นาน วันนี้เราก็ขับรถปกติแบบกำลังออกจากซอยแต่ไม่รู้ว่าวันนี้เป็นอะไร มองตกขอบหรือยังไงไม่รู้ เกือบเฉี่ยวชนกับมอเตอร์ไซ ดีที่เขาเบนทัน แต่เขาไม่ได้บาดเจ็บอะไร ตอนนั้นเราทำอะไรไม่ถูกเลย ได้แต่พูดขอโทษเขา เราไม่สบายใจเลย
3
ปัญหาชีวิต
ปัญหาที่ตัวเองอยากเเก้มันยากว่าที่คิดเวลาจะทำ
รู้สึกว่าตัวเองประหลาดไม่ค่อยกล้าพูดหรือทำอะไรมีความลังเลตลอดเวลาบางทีก็ตัดปัญหาด้วยการโกหกรู้ตัวนะเเต่ก็ยังโกหกโกหกให้ตรงกับที่พ่อเเม่ต้องการฟังเพราะกลัวปัญหาทุกอย่างเลยโดยเฉพาะโกหกกับพ่อเเละเเม่จนบางทีเราเหนื่อยที่ต้องตอบอะไรที่ไม่ใช้ความจริงกลัวลืมว่าความจริงคืออะไรเเละที่เเย่คือรู้สึกว่าตัวทำอะไรก็ไม่ได้เรื่องทั้งที่ก็พยายามเเล้วรู้สึกว่าเคยเป็นตัวของตัวเองได้มากกว่านี้ในตอนเด็กๆเเต่พอยิ่งโตขึ้นๆรู้สึกเกลียจตัวเองเลยไม่ชอบที่ตัวเองเงียบทำหน้าบึ้งใส่คนอื่นพออยากมีเพื่อนเราก็ต้องโกหกในสิ่งที่เพื่อนอยากได้ยินเราต้องทำหลายอย่างตามเพื่อนทั้งที่ไม่ได้ชอบทำพอไม่ทำมันก็อยู่สังคมไม่ได้ตามตรงคือเรามันไม่กล้าพอทั้งที่ลึกๆในใจอยากจะพูดสิ่งที่คิดอยากจะมีความกล้าพูดอะไรก็ได้ที่อยากจะพูดไม่อยากจะปั้นหน้ายิ้มจนตอนนี้รู้สึกอยู่คนเดียวนั่งอ่านนิยายดูอะไรในมือถือยังมีความสุขกว่าต้องออกมาข้างนอกเเต่สุดท้ายเราก็ต้องใช้ชีวิตกับสังคมของตัวเองเเบบไม่รู้ตัวบางทีก็รู้สึกว่าเราเกิดมาทำอะไรทำไมมันยากกับชีวิตขนาดนี้จะทำอะไรก็ไม่ดีไม่เก่งสักอย่างเหมือนคนพยายามว่ายน้ำในทะเลที่คลื่นเเรงๆเราคงจะไม่เครียดกับตัวเองเลยถ้าเราไม่เก่งเเต่ทำไมบางครั้งรู้สึกว่าหลายคนกดดันเรียกร้องอะไรบางอย่างจากเราโครตไม่รู้ว่าเป็นห่วงหรือต้องการอะไรบางทีเราหน้านิ่งๆก็กลายเป็นว่าเราขี้โมโหทั้งที่หน้าเราเป็นเเบบนี้
1
ปัญหาชีวิต
ฉันไม่รู้ว่าฉันเป็นอะไร
ในยามอยู่กับเพื่อนฉันก็ยิ้มแย้มแจ่มใสปกติทั่วไป ฉันรู้ว่านั่นคือสิ่งที่ฉันสร้างขึ้นมา นั่นไม่ใช่ตัวตนจริงๆของฉัน ฉันต้องฝืนพยายามทุกครั้งที่ยิ้มออกมาแล้วทำเหมือนไม่ได้เป็นอะไร ทั้งๆที่จริงๆแล้วในใจของฉันมันปั่นป่วนไปหมด บทบาทของฉันคือผู้รับฟัง เพื่อนๆมักจะมาปรึกษาปัญหาของพวกเขากับฉันตลอด แต่ฉันไม่กล้าบอกปัญหาของฉันกับพวกเขา ฉันไม่กล้าบอกพวกเขาว่าฉันเป็นอะไร ฉันกลัวว่ามันจะเป็นการเรียกร้องความสนใจที่น่ารำคาญ ที่ผ่านมาตัวตนของฉันที่สร้างขึ้นมาทำหน้าที่ได้เป็นอย่างดีมาตลอด จนวันนี้ ฉันเผลอหลุดทำตัวน่ากลัวให้เพื่อนๆเห็น ฉันกังวลมากว่าพวกเขาจะมองฉันไม่ดี ฉันไม่รู้ว่าควรทำยังไงดี ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าทำไมฉันถึงเป็นแบบนี้ ฉันกำลังเป็นอะไรอยู่...
4
ปัญหาชีวิต
ฉันรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่า
ฉันไม่เก่งอะไรเลยค่ะมีแต่ข้อเสีย เรียนก็คาบเส้น กีฬาก็ไม่ได้ หน้าตาก็ธรรมดา ร่างกายก็ผิดปกตินิดหน่อย แถมยังชอบโกหกจนติดเป็นนิสัย ฉันรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่ามาก ทุกครั้งฉันจะคิดเสมอว่าทำไมฉันถึงเกิดมาประหลาด ทำไมตัวเองถึงไม่ได้เรื่องเลย ฉันมีพ่อแม่ที่ดี ฉันไม่อยากทำให้พวกท่านเสียใจที่เลี้ยงฉันมา ฉันโกหกพวกท่านบ่อย บางทีฉันก็คิดว่าฉันควรจะตายๆไปซะตั้งแต่ยังไม่เกิดจะดีกว่า ตอนนี้พอได้ระบายก็รู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อยแล้วค่ะ ขอบคุณที่ฟังค่ะ
1
ปัญหาชีวิต
ผมเป็นคนเลว
ผมเป็นคนเลว ผมเป็นคนขี้ขโมย ผมเป็นคนขี้โกหก ผมเป็นคนที่ล้มเหลว ผมเป็นคนที่ไม่รู้สึกว่าตัวเองมีคุณค่าเลย ผมไม่เคยทำให้ครอบครัวภูมิใจ ผมเรียนจบปริญญาโท ผมเคยเป็น ผู้บริหาร แต่วันนึง ผมตกงาน ผมไม่มีเงิน ผมเป็นหนี้ แต่ผมบอกใครไม่ได้ เพราะผมคิดว่า ไม่มีใครช่วยได้ นอกจากตัวผมเอง ทำให้ผมคิดทำในเรื่องที่ไม่ถูกต้อง ผมขโมยเงินของแม่มา จนถึงวันที่แม่ ต้องการเงินก้อนนี้ แม่รู้ว่า ผมเอาเงินก้อนนี้ไปใช้หมดแล้ว ซึ่งเป็นเงินไม่ใช่น้อยๆ ผมไม่รู้เหมือนกัน ว่าเอาเงินไปทำอะไรหมด ผมไม่ได้ซื้อของฟุ่มเฟือย ผมไม่ได้กินเที่ยว ผมไม่เล่นการพนัน แต่ผมก็ไม่ได้มีสมบัติอะไรเพิ่มเติม จนวันนี้ ก็ยังเป็นหนี้อยู่ เพราะผมบริหารเงินไม่เป็น มีเท่าไหร่ก็ใช้เท่านั้น ทำให้ตัวเองเดือดร้อน ทำให้ลูกเมียเดือดร้อน ทำให้ครอบครัวเดือดร้อน จนวันนี้ยังนึกหาทาง แก้ไขปัญหา ไม่ออก อยากจะพูดความจริงให้หมด แต่พูดไปแล้ว มีแต่ปัญหามากขึ้นแน่นอน ผมไม่อยากโกหก อีกต่อไปแล้ว แต่พูดออกไป ไม่รู้สึกว่าจะมีอะไรดีขึ้น พูดออกไป ผมจะกลายเป็นคนเลวที่สุด ผมจะกลายเป็นคน ที่ไม่มีใครไว้ใจได้อีกต่อไป แม้กระทั่งจากแม่ของตัวเอง แม้กระทั่งจากภรรยาของตนเอง แล้วอย่างนี้ ผมจะเป็นพ่อที่ดีของลูกได้ยังไง ทุกครั้งที่มองหน้าลูกเห็นรอยยิ้มของลูก ยิ่งทำให้รู้สึกเจ็บปวด เพราะสิ่งที่เราทำลงไป ผมเหนื่อยใจมาก เหนื่อยใจที่คิดว่า ทำไมเราถึง ไร้ความสามารถขนาดนี้ ทำไมเราถึงล้มเหลวขนาดนี้ คิดอะไรไม่ออกเลย ในหัวคิดแต่เรื่องแย่ๆ เรื่องแย่ๆที่คิดว่าทำแล้วจะจบปัญหาได้ ผมรักแม่ ผมรักภรรยา ผมรักลูก ผมอยากจะอยู่กับเขานานๆ อยากอยู่กับเขาแบบมีความสุข แต่ตอนนี้ ผมมองไม่เห็นความสุขเลยแม้แต่นิดเดียว ผมไม่โทษใคร ผมโทษตัวเอง ที่ไร้ความคิดไร้ความสามารถ ที่จะทำให้ทุกอย่าง จบลงด้วยดีได้ ผมเหนื่อยกับชีวิตเหลือเกิน แต่ผมอยากมีชีวิตอยู่ อยู่เพื่อได้กอดลูก ได้กอดภรรยา แต่ปัญหาทำให้ผมหมดกำลังใจ ผมไม่มีแรงจะทำอะไรต่อ
0
ปัญหาชีวิต
ชีวิตตกต่ำจนมองไม่เห็นทาง
ผมคือคนเลวคนหนึ่งผมล้มเหลวกับชีวิตความเป็นคน ผมโกหก ผม ขโมย ผมล้มเหลว ผมไม่เคย ที่จะต้องเป็นคนที่รักภูมิใจได้เลย ชีวิตผมเคย ดีมาก่อนจนวันหนึ่งเกิดความเปลี่ยนแปลง ผมตกงาน ไม่มีเงินใช้ มีหนี้สินเพราะไม่รู้จักเก็บเงิน จนรู้ตัวอีกที เมื่อเป็นหนี้มากมาย ผมคิดหาวิธี ที่จะแก้ปัญหานี้ไม่ได้ จนต้องไปขโมยเงินที่คุณแม่เก็บเอาไว้ จนมาวันหนึ่ง เมื่อคุณแม่เริ่มนึกถึงเงินก้อนนี้ขึ้นมา ถึงได้รู้ว่า ผมนำเงินก้อนนี้ไปใช้หมดแล้ว ผมทำให้คุณได้ ที่กำลังป่วย เสียใจ ผมทำไม ครอบครัว เสียใจ ถึงแม้วันนี้ ผมจะได้ทำงานใหม่แล้ว แต่ก็ยังไม่ประสบความสำเร็จ หนี้สินก็ยังไม่หมด ผมไม่ใช่คนกินเที่ยวผมไม่เล่นการพนัน แต่ไม่รู้เลยว่า เงินที่ได้มา ออกไปทำอะไรหมด จนวันนี้มีหนี้สิน มากมาย แต่บอกใครไม่ได้ แม้กระทั่งคนรักของตัวเอง มองหน้าลูก แล้วก็แอบร้องไห้อยู่คนเดียว จนบางครั้งคิดถึงแต่เรื่องร้ายร้าย เพียงเพื่อให้จบปัญหาไป ผมไม่รู้ จะทำยังไงกับชีวิต ทำงาน ก็ไม่ได้เต็มที่ แถมยังมีภาระที่ต้องรับผิดชอบ อีกเยอะแยะ เพราะเป็นคนที่ทำงานคนเดียวในบ้าน บางครั้งรู้สึกเหนื่อย เหนื่อยใจ ทำไมเรื่องแบบนี้ถึงเกิดกับชีวิตผม หรือคงเพราะผม ทำเรื่องแย่ๆเอาไว้ จนกลายเป็นแบบนี้ เหนื่อยใจครับ ไม่รู้จะแก้ปัญหายังไง ถ้าบอกเรื่องนี้สารภาพออกไปตรงๆ คงเป็นเรื่องใหญ่แน่ๆ แล้วชีวิตผม ก็จะแย่ลงไปอีก ครอบครัว ก็ต้องแย่ลงไปอีก ผมไม่รู้จะทำยังไงดี
1
ปัญหาความรัก
เคยชอบใครตั้งแต่เด็กมั้ยครับ
ปัจจุบันตอนนี้ผมทำงานแลัวครับ ต้องขอเกิ่นก่อนว่าสมัยนั้นผมพึ่งอยู่ ป.1 มั้งครับ ผมแอบชอบผญคนนึง เธอเป็นคนสวยและเรียนเก่งมากครับ ด้วยความคิดสมัยเด็กเวลาเราชอบใครเราก็จะทำอะไรตามคนไปนั้นอย่างเช่นเธอไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดผมก็ไป ไปทานข้าวกลางวันผมก็มักจะแอบมองกับข้าวที่เธอเลือกแล้วก็ทานตาม ยิ่งเล่าไป ผมก็ยังอมยิ้มอยู่เลยครับ เวลาผมจับได้ของขวัญอะไรในงานโรงเรียน เช่นพวกตุ๊กตาผมก็จะเอาไปให้เธอเป็นประจำ จนจบ ม ต้น เราก็แยกย้ายกันครับ เมื่อผมเรียนจบในระดับอุดมศึกษา ก็ได้ไปทำงานที่มันไกลบ้านมากๆ นานๆทีถึงจะกลับบ้าน ซึ่งในระหว่างนั้นผมก็ได้มีแฟนเรียบร้อยนะครับ (เน้นย้ำแฟนนะครับยังไม่ได้แต่ง) ต่อมาเมื่อผมมีวันหยุดผมก็มักจะกลับบ้านแล้วก็ได้มาเจอกับเธออีกครั้งหนึ่งครับ ซึ่งความรู้สึกเดิมของผมมันกลับมาหมดเลย ผมรักเธอจากใจจริงครับ แม้เธอจะไม่มีทีท่าสนใจผมสักนิด แต่ผมก็มีความสุขกับสิ่งต่างๆที่ผมทำให้เธอ แม้เธอจะชอบเล่าเรื่องคนที่เธอชอบให้ผมฟัง ใจจริงผมแทบจะขาดใจแต่ผมก็ตอบได้แค่อืมๆ แม้ผมจะทุกข์แต่ถ้าเห็นเธอเป็นสุข ผมก็สุขใจครับ ผมจึงอยากถามพี่ๆว่าผมควรทำต่อไปยังไงดี ผมควรบอกเลิกกับแฟนผมมั้ย หรือว่าผมควรจะหายไปจากเธอ ส่วนตัวผมไม่รู้ว่าผมเป็นอะไรแต่ผมอัดอั้นเหลือเกินครับ อาจเป็นเพราะเป็นความชอบที่ผมฝังใจมาตั้งแต่เด็ก ผมควรทำอะไรต่อไปดีครับ
2
ปัญหาชีวิต
เราไม่ได้อยากเป็นเมียน้อย
เราเป็นเมียน้อยเราไม่ได้ต้องการที่จะเป็นแบบนี้เราพยามเดินออกจากชีวิตของเขายิ่งเดินหนีเขายิ่งตามเรามากขึ้นเพราะเขาอยากมีลูกภรรยาเขามีลูกให้ไม่ได้จนวันนึงภรรยาเขารุ้ความจริงเขารับไม่ได้เกลียดเรามากเขียนด่าเราแต่เขคงอยากระบายเราก็เข้าใจน่ะแต่มันอยู่ในที่ทำงานเดียวกันเราอึดอัดมากแต่ทางฝั่งผู้ชายเขาก็อึดอัดไม่แพ้เราทุกๆคนมีความทุกต้นเหตุเพราะเราเรากำลังไปหาสมัครที่อื่นเพื่อที่ทางฝั่งผู้ชายและภรรยาของเขาจะได้อยู่กันอย่างสงบสุขเราใช่ชีวิตอยุ่คนเดียวไม่กล้าเล่าให้ใครกลัวคนอื่นผิดหวังในตัวเราเราจึงขอแค่พื้นที่ให้เราได้ระบาย
1
ปัญหาความรัก
ถ้าเราสำคัญ มันคงไม่เกิดปัญหา
เราทะเลาะกับแฟนเรื่องแฟนเก่า มันเป็นปัญหาเดียวที่มักทำให้เราทะเลาะกัน ล่าสุด เราตัดสินใจขอเลิก เพราะรู้สึกว่าแฟนคุยกับแฟนเก่า เราขอดูมือถือ ปกติเค้าไม่เคยขัดขืน แย่งจากมือเราท้าให้โทรถาม ถามหน่อย ถ้าคุยกันอยู่ คุณจะกล้ายอมรับกับเรามั้ยว่าคุย .. แฟนขอโทษและขอให้เราสบายใจ พร้อมจะบล็อกแฟนเก่าทุกทาง แต่คุณาวแล้วมั้ย.. ต่อให้เค้าทำอะไร เรายอมรับว่าเราไม่เชื่อใจเค้าอีกแล้ว .. เราอยากเลิก เรารู้ว่าเราต้องเสียใจ .. แต่เราไม่อยากระแวงอีกต่อไปแล้ว เลิกคือสิ่งที่ดีที่
4
ปัญหาด้านการเรียน
รู้สึกท้อครับ
ตอนนี้ผมอยู่ ม.6 ครับ และจะมีการสอบในเดือนหน้า คือ ช่วงนี้จะเป็นช่วงเด็กเขาเก็บเนื้อหาการเรียนหมดแล้วฝึกทำข้อสอบกัน แต่ผมยังเก็บไม่หมดทุกวิชาเลยครับ (ฝึกทำแค่บางวิชาเองเช่น อังกฤษ ไทย และ ญี่ปุ่น) ผมเล็งที่จะเข้า มศว.มนุษยศาสตร์ เอกภาษาญี่ปุ่นครับ ครับ เอาจริงๆ ผมพึ่งจะมาจริงจังช่วงเดือน ปลายเดือน พ.ย. ปีที่แล้วเองครับ ทำให้ต้องเร่งสปีดตัวเอง ช่วงนี้อ่านหนังสือดึกแทบทุกคืน แต่วันนี้รู้สึกไม่ไหวครับ พอทำ 9 วิชา อังกฤษ แล้วมันก็ท้อครับ เพราะมันยากมาก ไหนจะมีสอบ Onet ที่มีวิชาไม่ถนัด 2 ตัวอีก คือ คณิตกับวิทย์ พูดตรง ๆ ว่าแรกก็มั่นใจว่าตัวเองจะติด เพราะคะแนนตอนฝึกทำข้อสอบ ถือว่าดีอยู่ แต่ก็ไม่รู้ว่าจะไปแข่งขันกับใครได้มั้ย ตรง ๆ เลยก็คือตัวเองจะติดมหาลัยและคณะที่ตัวเองหวังไว้หรือเปล่า ผมรู้ดีว่ามีคนหนักกว่าผม แต่ยังไง ผมก็ไม่ไหวมันเหนื่อยและท้อแท้ใจมากครับ
1
ปัญหาชีวิต
เราเป็นสับสนทางเพศมาก
เรามีความสับสนเรื่องเพศอย่างแรงค่ะ เพศสภาพ รสนิยมทางเพศ เพศที่รับรู้ เพศที่แสดงออก เหมือนมันอธิบายยากแต่เอาเป็นว่าเราจะแบ่งตามนั้นเพื่อให้เข้าใจง่ายๆนะคะ ข้อมูลเรื่องเพศที่ทำให้เราสับสน มันคือเราเองทั้งหมด<div><br></div><div>เพศสภาพ : เราเป็นผู้หญิง</div><div>รสนิยมทางเพศ : ไบเซ็กชวล</div><div>เพศที่อยากจะเป็น : ชาย</div><div><br></div><div>แปลกไหม เราเป็นหญิงที่อยากจะเป็นผู้ชายค่ะ แต่! ไม่ได้สมชาย รสนิยมหลายอย่างเป็นอย่างผู้หญิงค่ะ ง่ายๆถ้าเป็นผู้ชายเราคงเป็นเกย์ออกสาว แต่มีมุมที่แมน และมีมุมที่สาวด้วย เราสับสนค่ะ อยากเป็นผู้ชายที่แต่งหญิงได้ งั้นเป็นผู้หญิงอยู่แล้วน่าจะสมเหตุสมผลแล้วหรือเปล่า แต่ใจรู้สึกว่าคัวเองเป็นชาย กระนั้นก็ยังสนใจจะแต่งหน้า สนใจของน่ารัก และสนใจทั้งหญิงทั้งชาย ตกลงเราเป็นอะไรกันแน่ มันชักจะสับสนหนักขึ้นเรื่อยๆ้วค่ะ แล้วก็…พูดตรงๆต่อให้เราเป็นชายออกสาวเราก็คงเป็นฝ่ายรุก แปลกอีกมั้ยคะ? เหมือนผู้หญิงที่ต้องการแปลงเพศเป็นชายเพื่อจะเป็นสาวเสียบแล้วมีภรรยาอ่ะค่ะ</div>
2
ปัญหาชีวิต
ไม่เข้าใจตัวเอง เหนื่อยกับการใช้ชีวิตกับการแข่งขัน
สวัสดีค่ะ เราไม่ค่อยเข้าใจตัวเองเท่าไหร่ค่ะเราพยายามที่จะปรับตัวพยายามให้เวลากับตัวเองมากขึ้นพยายามใส่ใจตัวเองเพื่อที่จะให้ตัวเองได้เข้าใจตัวเอง เรารู้สึกไม่ชอบตัวเราเองบ้างเวลาก็รู้สึกเกลียดตัวเองเลยแหละ เราชอบหงุดหงิดกับเรื่องบางเรื่องทั้งที่เราไม่อยากหงุดหงิดกับมัน อย่างเช่นเรื่องแม่เราไม่ได้เกลียดแม่นะเรารักแม่เรามากๆเละแหละแต่เวลาเราอยู่ใกล้แม่เมื่อไหร่เราชอบหงุดหงิดเราชอบทำตัวเหวี่ยงใส่อารมณ์พูดไม่ดีกับแม่ทั้งๆที่เราก็ไม่อยากที่จะทำแบบนั้นกับแม่เราอยากคุยดีๆกับแม่เหมือนเมื่อก่อน เราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเราหงุดหงิดอะไรแต่อยู่ดีๆมันก็จะหงุดหงิดขึ้นมาเอง ไม่ใช่แค่เรื่องแม่เรื่องเดียวกับเพื่อนก็เป็นเหมือนกัน เรารู้สึกไม่พอใจในตัวเอง เรารู้สึกเรายังไม่ดีพอเรารู้สึกเหนื่อยเรารู้สึกไม่ชอบในตัวเอง เรารู้สึกเหนื่อยกับการใช้ชีวิตเพราะการใช้ชีวิตของเรามีแต่การแข่งขัน เราต้องแข่งขันกับตัวเองต้องแข่งขันกับเพื่อนกับคนอื่นเพื่อที่จะให้ตัวเองมีคุณค่า เราเป็นลูกคนเล็ก เราอยากเป็นนักร้องเราชอบการร้องเพลงเราเสียงดีนะ แต่เราไม่กล้าแสดงออก ต่างจากพี่เราพี่เรากล้าแสดงออกพี่เราเสียงดีเล่นดนตรีเป็นเวลาประกวดอะไรพี่เราก็จะชนะตลอดพี่เรามีคนรู้จักเยอะมีเพื่อนที่ดีมีเพื่อนเยอะ แต่สิ่งที่พี่เราไม่เก่งคือการเรียน พี่เราเรียนไม่ค่อยเก่ง ซึ่งต่างจากเราเราเล่นดนตรีไม่เป็นเราไม่กล้าแสดงออกเราไม่ชอบประกวดอะไรต่างๆ แต่เราเรียนเก่ง ซึ่งมันทำให้เราต้องแข่งขันกับคนอื่นแข่งขันกับทุกคนแข่งกันเรียนเราต้องตั้งใจเรียนให้มากเราต้องทำเกรดให้ดีเพราะถ้าเราเรียนไม่เก่งหรือเกรดไม่ดีเราก็ไม่มีค่าเพราะนี่เป็นแค่สิ่งเดียวที่ทำให้แม่สนใจเราได้ เรารู้สึกเหนื่อยมากบ้างที่เราก็คิดนะว่าเราขี้อิจฉาเพราะเราชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น จนทำให้การใช้ชีวิตของเรามันเป็นเรื่องที่เหนื่อยสำหรับเราเหลือเกิน บางทีเราก็คิดนะว่าเราอยากหายไปในที่ไม่มีใครหาเราเจออยากหายไปจากโลกนี้เพราะเราเหนื่อยเหลือเกิน เรารู้นะว่าทั้งหมดมันเป็นเพราะตัวเราเอง แต่เราไม่รู้ว่าควรที่จะแก้ยังไงดี ขอบคุณที่ให้พื้นที่เราระบายนะ ขอโทษที่ระบายเยอะเกินไป
2
ปัญหาชีวิต
แบบนี้เรียกว่าโรคจิต หรือโรคซึมเศร้ารึป่าวคัป??
สวัสดีคัป....คือผมมีอาการ หงุดหงิดง่ายมากเลยใครพูดอะไรนิดหน่อยที่เป็นเหมือนคำแซวคำหยอกเย้าผมก็จะเก็บมาคิดมากไปหมดทุกเรื่องเลย.....คิดจนนอนไม่หลับปวดหัวหนักเลย....ต้องบอกก่อนคัปว่าผมทำอาชีพเปิดร้านตัดผม เวลามีเพื่อนมาตัดแล้วแซวว่าตัดเหว่งมั่งไม่เท่ากันมั่ง ทั้งๆที่รุ้ว่ามันเเซวเล่นแต่ผมจะเก็บมาคิดมากตลอดทุกเรื่องเลย!!! ส่วนอีกเรื่องผมเคยมีเรื่องมีราวกะเพื่อนที่เรียนด้วยกันนานมากแล้วเป็น10ปีแล้วพอเจอหน้ามันเเค่ผ่านๆปมรุ้สึกเกลียดมากโมโหมากมีความรุ้สึกอยากฆ่ามันให้มันตายไปเลยคิดแบบนี้บ่อยมากไม่รุ่เป็นเพราอะไรทั้งๆที่เรื่องมันก็ผ่านมาเป็น10ปีแล้ว ผมถึงขนาดเอามานอนคิดเลยว่าจะทำยังไงให้มันตายๆำปซะคิดจนแวดหัวมากคือผมไม่รุ่ว่าตัวผมเองเป็นอะไรผมไม่อยากเครียดเรื่องพวกนี้เเล้วอยากตายเหมือนกันนะแต่ยังไม่กล้า #คือความรุ้สึกผมคือไม่อยากคุยกับใครัหมือนอยากอยุ่ในห้องมืดๆคนเดียวแบบนี้ทุกวัน
1
ปัญหาชีวิต
กลัวว่าจะเป็นโรคซึมเศร้า
สวัสดีค่ะทุกคน เรามีปัญหาจนตอนนี้เราเครียดมากๆ ไม่อยากใช้ชีวิตต่อแต่ก็ไม่ได้อยากจะฆ่าตัวตาย มันเกิดขึ้นเพราะเราเอง เรารู้จักกลุ่มๆนึงผ่านทางโซเชียลแล้วคุยกัน วันนึงคนในกลุ่มนั้นเขาขอให้ทุกคนแนะนำตัวและบอกอายุ เราโกหกอายุเพื่อที่จะไก้คุยกับคนในกลุ่มได้อย่างสะดวกขึ้น เราเป็นคนที่ค่อนข้างหยาบคาย เลยคิดว่าถ้าบอกอ่ยุจริงๆไปไม่น่าจะพูดคำหยาบได้ อันนี้คือความโง่ของเราเอง ไม่คิดหน้าคิดหลัง จนวันหนึ่ง เหมือนมีคนในกลุ่มเขารุ้ความจริงว่าเราโกหกอายุ เพราะเพื่อนเราบอก แต่เขายังเก็บเอาไว้ไม่บอกใคร จนวันนึงเรามีปัญหากับครอบครัวว่า เราติดมือถือมากกเกินไป บอกให้ลีฟกรุ้ปนี้ คบเพื่อนดีๆ เราเลยอารมณ์เสียมาก แต่ไม่อยากบอกว่ามีปัญหากับครอบครัว เลยไปบอกคนในกลุ่มนั้นว่า มีปัญหากับแฟน แต่สุดท้าย คนนึงเขาก็ไปถามเพื่อนเรา แล้วเพื่อนเราเขาก็บอกว่าเราไม่มีแฟน ทีนี้เราเลยโดนหนักเลย เขาลากเราเข้ากรุ้ปแชทที่มีคนที่รู้เรื่องประมาน6-7คน ตอนนั้นเราเครียดมากไม่รู้จะทำยังไง เขาให้เราเล่าทุกอย่าง สารภาพทุกอย่างออกมาให้หมด เราเลยสารภาพไป โดนทุกคนติเตือน ดุ ว่า มาเยอะเลย และเราก็มีปัญหาเรื่องเพื่อนกับครอบครัวทุกอย่างถ่าโถมเข้ามาไม่หยุด เพื่อนแอบไปตั้งแชทไลน์โดยที่ไม่มีเรา อันนี้โคตรเศร้า และเราก็เป็นคนงี่เง่า ขี้เหงา ชอบวอแวคนอื่น ชอบขอคอลกับเขาโดยที่ไม่รู้ว่าเขาจะชอบไหม ตอนนี้รุ้สึกแย่มากๆค่ะ ไม่รุ่จะมองหน้าเพื่อนติดไหม หรือ กล้าเข้าไปคุยในกลุ่มนั้นอีกไหม
4
ปัญหาชีวิต
ช่วงนี้ชีวิตแย่มาก
สวัสดีค่ะ ตอนนี้รู้สึกแย่มากเลยค่ะ นอนไม่หลับเวลานอนตอนที่เคลิ้มๆใกล้จะหลับจะรู้สึกตัวชาแล้วจะได้ยินเสียงของเพื่อนของแม่ของพี่หรือของคนที่เราเคยคุยด้วยในวันนั้น แล้วรู้สึกว่าตัวเองไร้ค่าเหมือนเป็นภาระ รู้สึกว่าเราไม่สามารถไว้ใจใครนอกจากตัวเราเอง เวลาคนมองมาที่เราก็จะรู้สึกไม่เป็นตัวของตัวเอง ไม่ชอบเวลามีคนมาชมเรา(และก็ไม่ชอบเวลามีคนมาดูถูกหรือด่า)รู้สึกว่าเราอยู่คนเดียวบนโลกนี้ไม่มีใครเข้าใจเราเข้าใจในตัวตนของเราเหมือนต้องแสดงละครตลอดเวลาเพื่อที่จะให้คนอื่นชอบเรา รู้สึกว่าทำอะไรก็ผิดไปหมดทุกอย่างสายตาที่ทุกคนมองเราเราก็รู้สึกเหมือนกำลังโดนดูถูก เราไม่สมมารถที่จะอยู่คนเดียวหรืออยู่ในที่เงียบๆคนเดียวได้เพราะหัวเรามันจะคิดหาวิธีฆ่าตัวตายตลอดเวลารู้สึกโดดเดียนวมาก รู้สึกว่าการใช้ชีวิตอยู่บนโลกนี้มันไร้ค่าสำหรับเราเหมือนเราไม่ได้อยู่บนโลกนี้เพื่อนตัวเราเอง ทุกวันนี้ต้องถามตัวเองอยู่ตลอดเวลาว่าเราอยู่บนโลกนี้เพื่อตัวเราเองจริงเหรอหรืออยู่เพื่อใคร แล้วเราเหมาะที่จะอยู่บนโลกนี้หรอหรือจริงๆโลกนี้อาจจะไม่เหมาะสำหรับเราก็ได้? ได้โปรดช่วยเราทีช่วยเราให้พ้นจากความรู้สึกนี้สักทีได้ไมเราทรมาทมากกับการใช้ชีวิตในทุกวันนี้
2
ปัญหาชีวิต
นอนไม่หลับค่ะ
สวัสดีค่ะ เราเพิ่งเข้ามาระบายเป็นครั้งแรก อาจพิมพ์ไม่ค่อยคล่องไม่ค่อยละเอียดวกไปวนมาสักหน่อยนะคะ ก่อนอื่นต้องบอกก่อนว่าเราเป็นไบโพลาร์ค่ะ กินยาหาหมออยู่ปกติแต่ว่าช่วงนี้นอนไม่หลับเลยค่ะ รู้สึกเหนื่อยเพลียมากๆ หายใจก็เหนื่อย หัวใจเต้นแรง ถอนหายใจเป็นพักๆโดยไม่รู้สาเหตุ ถ้าจะนอนก็ต้องบังคับตัวเองให้หลับให้ได้ซึ่งกินเวลานานมากค่ะ รู้สึกใช้ชีวิตไม่มีความสุขเลย อยากไปปรึกษาหมอก็ยังไม่ถึงวันนัด เหนื่อยจังเลยค่ะ จริงๆเราแค่อยากระบายเท่านั้นเองค่ะ ขอบคุณสำหรับพื้นที่นะคะ
1
ปัญหาความรัก
สับสนกับปัญหาหัวใจ
ฉันสับสนกับความรู้สึกที่เป็นอยู่ตอนนี้ ฉันเผลอไปชอบผู้ชาย2คนพร้อมๆกัน. แต่ยังไม่อะไรคือผู้ชาย2คนนั้นเขาเป็นพี่น้องกัน. ฉันไม่ชอบความรู้สึกแบบนี้
2
ปัญหาชีวิต
รู้สึกไม่มีคุณค่าเลยค่ะ
เหนื่อยจังเลยค่ะ ทำอะไรไม่ดีไปหมดทุกอย่าง เราพยายามทำตัวให้ทุกคนภูมิใจแต่เหมือนไม่มีใครภูมิใจในตัวเราเลย ไม่มีใครแคร์เราเลย เหมือนเราเป็นส่วนเกินไม่ก็ตัวอะไรก็ไม่รู้อยากหายไปมากๆ ทุกวันนี้ไม่รู้เลยว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่ ทำไปเพื่อใคร เราควรพอแค่นี้ไหมเหมือนเป็นภาระให้ครอบครัวมากๆเลยค่ะ ไม่มีความสุขเลย เราเคยปรึกษาคนในครอบครัว แต่เหมือนไม่มีใครเข้าใจเราเลย ทุกคนบอกว่าเข้าใจทั้งที่จริงๆเขาไม่ได้เข้าใจตั้งแต่แรก เราเหนื่อยมากๆ เราควรหยุดแค่นี้ดีไหม
1
ปัญหาชีวิต
เครียดค่ะ
อาจจะพิมวนไปวนมาหน่อยนะคะ คือตอนนี้คิดแต่ว่าเหนื่อยกับอยากหายไปค่ะ คือมันเริ่มมาตั้งแต่ช่วงที่คุณพ่ิอเสียชีวิตก่อนเราจะไปเรียมหาลัยอ่ะค่ะ คือพอไปอยู่ที่โน่นก็เริ่มไม่โอเคแล้วค่ะ คืออยากลับบ้านตลอดบวกกับตอนนั้นคุณแม่บอกว่าถ้าไม่โอเคก็กลับบ้านอ่ะค่ะ เลยยิ่งอยากลับบ้านตลอด แล้วก็รู้สึกว่ากลัวคุณแม่จะหายไปเหมือนคุณพ่ออ่ะค่ะ แต่พอซิ่วออกมากลับบ้านเหมือนไม่โอเคเลยค่ะ เหมือนที่แม่พูดไว้เขาไม่ได้เข้าใจเราจริง แล้วยิ่งช่วงนี้คือแย่มากๆเขาต้องการให้เราทำโน่นทำนี่ แต่เราไม่ทำก็ด่าว่าเรา ตอนแรกยังไม่รุนแรงเท่าไหร่แต่พอหลังๆเริ่มด่าแบบหยาบคายแล้วค่ะ
1
ปัญหาชีวิต
ทะเลาะกับเพื่อนเพื่อนหาว่าแอ๊บใส่
เรามีเพื่อนสนิทคน1ค่ะ ช่วงนี้มีปัญหากันบ่อยมากจนมาครั้งล่าสุด เขาบอกเราว่าเขาเริ่มไม่ชอบเราแล้ว เบื่อเรา ไม่อยากพูดด้วย แล้วเขาก็ไปพูดกับเพื่อนอีกคนว่า เรามีปัญหาอะไรกับเขาแล้วก็ไม่ไปพูดกับเขาตรงๆทั้งๆที่เขาก็รู้ว่าเราเป็นคนขี้อายในเรื่องอะไรแบบนี้คือไม่กล้าที่จะเป็นคนเริ่มพูดก่อน แล้วก็บอกอีกว่าเราชอบแอ๊บใส่เขา ชอบทำให้ตัวเองดูดีในสายตาเขา เราเป็นคนที่แคร์เขามาก แคร์จนตัวเองมานั่งเครียดเขาชอบโกรธเราในเรื่องเล็กๆน้อย เราผิดอะไรมากหรอค่ะ เราเหนื่อยและเบื่อมาก
1
ปัญหาครอบครัว
พ่อแม่ชอบทะเลาะกัน
สวัสดีค่ะ วันนี้จะมาเล่าปัญหาครอบครัวค่ะ ซึ่งเรื่องมีอยู่ว่า พ่อหนูเค้าติดยาเสพติดค่ะ ทุกวันนี้พ่อเค้าขอเงินหนูใช้ค่ะ(แต่เราเป็นลูกก็ต้องให้เค้าอันนี้เข้าใจค่ะ)แต่พอหนูไม่ให้พ่อก็เริ่มมีปัญหาค่ะ ชอบชวนแม่ทะเลาะ เพื่อที่ว่าหนูจะได้ใหเงินเค้า วันหนึ่งพ่อเค้าใช้เงินไม่ต่ำกว่า1000บาทค่ะ คือทุกอย่างในบ้านหนูเป็นคนออกเองหมดเลย ค่ารถ ค่าน้ำ ค่าไฟ ส่งน้องเรียน ฯลฯ แม่เค้าจะรู้ค่ะทุกอย่างที่หนูจ่ายออกไป แต่คือพ่อเค้าไม่สนใจว่าหนูจะมีหรือไม่มี ถ้าเค้าขอหนูต้องมีให้เค้าตลอด แต่ตอนนั้นหนูก็ยอมค่ะเพื่อที่พ่อกับแม่จะได้ไม่ทะเลาะกัน บางวัน500 บางวัน1,000 บางวัน1500 บางวัน2000 ยิ่งหาวันไหนหวยออกอย่างน้อยหนูต้องมีให้เค้าไม่ต่ำกว่า3,000ค้ะ นี่คือส่วนที่เค้าซื้ออีกเจ้าน่ะค่ะ และมีอีกเจ้างวดล่าสุด6,600ค่ะ หนูแม่และน้อง ใช้รวมกันยังไม่ถึงครึ่งของเค้าที่ใช้เลยค่ะ ทั้งซื้อยา ซื้อหวย ทั้งบ้านหนูมีรายได้อยู่คนเดียวค่ะ งานที่หนูทำ คือ ทำขนมส่งค่ะ แต่ช่วงหลังนี้งานน้อยมากค่ะ ใหนต้องมีไว้เผื่อลูกน้องเบิก ลงทุน. ใหนจะในบ้านที่จะต้องจ่าย ใหนจะค่าเทอมค่ารถประจำน้อง ถามว่าเหนื่อยมั้ย เหนื่อยมากๆค่ะ แต่คือต้องอดทนไว้ค่ะ บอกกับตัวเองเสมอน่ะค่ะ ว่าถ้าเราจะไปเราต้องส่งน้องเรียนให้จบ ส่งรถให้หมด และจะพาแม่กับน้องไปอยู่ที่อื่น แต่พอพ่อเริ่มพูดดีด้วยหนูก็มาสงสารเค้าอีก ยังไงเค้าก็พ่อ เคยขอให้เค้าเลิกยาน่ะค่ะ เค้าก็สัณญาค่ะ แต่สุดท้ายก็กลับไปเล่นอีก จนทุกวันนี้หนูไม่เคยเชื่อคำพูดเค้าเลย บางทีที่เค้าขอเงินหนู หนูก็บอกเค้าตลอดว่า"พ่ออย่าหาเรื่องแม่น่ะ"ทุกครั้งค่ะ แต่พอวันไหนที่เค้าไม่ขอคืนนั้นเค้าจะหาเรื่องแม่ หาว่าแม่เอาเงินไปให้ผู้ชายบ้าง หาว่าแม่ไปมีอะไรกับคนอื่นบ้าง ทั้งๆที่แม่จะอยู่กับหนูตลอด หนูไปไหนแม่ก็ต้องไปด้วย หนูสงสารแม่กับน้องค่ะ จนทุกวันนี้หนูเริ่มมีอารมณ์ที่รุนแรงขึ้น จากเป็นคนที่ไม่สู้คน ขี้ขาดตาขาว ตอนนี้ตรงกันข้ามหมดเลย หนูไม่ยอมคัย พอเริ่มโมโหหนูจะต้องทำยังไงก็ได้ให้ตัวเองเจ็บมากที่สุดถ้าไม่ทำอารมณ์หนูจะไม่หายพยายามไม่ทำแล้วน่ะค่ะแต่อารมณ์มันมาก่อนเสมอ หนูเจอเรื่องนี้ตอนอยู่ ป.4ค่ะ จนตอนนี้ อายุ19 แล้วค่ะ แต่เรื่องพวกนี้ไม่เคยจบสักที มีแต่จะเพิ่มปัญหามากขึ้น หนูควรทำอย่างไรดีค่ะ
3
ปัญหาด้านการเรียน
กำลังจะโดนรีไทร์จากมหาลัย
เรียนมหาลัยทางภาคเหนือคับเป็นมหาลัยระดับท็อปของประเทศ อยู่ปีสามแล้วครับแต่ด้วยปัญหาหลายอย่างจึงทำให้ตัวเองไปพบจิตแพทย์จึงรู้ว่าตัวเองเป็นโรคซึมเศร้า เริ่มจากการเกรดลดหวบจากนั้นก็ลดมาจะโดนรีไทร์ รู้สึกผิดกับตัวเองคับที่ไม่ตั้งใจมากกกว่านี้ กับอีโก้ของตัวเองที่มันสูงที่คิดว่าตัวเองเก่งจนสุดท้ายไม่ไหวโดนรีไทร์ตามระเบียบ ผมเรียนหนังสือมาทั้งชีวิตครับ แต่ตอนนี้เหว้งมากไม่รู้จะทำไง