Welcome to "The Aspects"

The Community of Understanding


ขอต้อนรับสู่สังคมแห่งความเข้าใจ "มุมมอง"

If you were sad, 

just allow yourself to talk...


หากคุณมีเรื่องไม่สบายใจ 

ลองระบายมันออกมากับเราดู

No labelling,

More understanding


หยุดแปะป้าย...

เข้าใจกันและกันให้มากขึ้น

Volunteering with us, 

let the mourning be heard


สมัครเป็นจิตอาสาในเว็บมุมมอง

รับฟังปัญหาให้กับคนที่กำลังต้องการ

"Your Love Could Have Been Worse" 

is now active


ดูกิจกรรม

"รักยังแย่กว่านี้ได้อีกเยอะ" 

Welcome to "The Aspects"

The Community of Understanding


ขอต้อนรับสู่สังคมแห่งความเข้าใจ "มุมมอง"

If you were sad, 

just allow yourself to talk...


หากคุณมีเรื่องไม่สบายใจ 

ลองระบายมันออกมากับเราดู

No labelling,

More understanding


หยุดแปะป้าย...

เข้าใจกันและกันให้มากขึ้น

Volunteering with us, 

let the mourning be heard


สมัครเป็นจิตอาสาในเว็บมุมมอง

รับฟังปัญหาให้กับคนที่กำลังต้องการ

"Your Love Could Have Been Worse" 

is now active


ดูกิจกรรม

"รักยังแย่กว่านี้ได้อีกเยอะ" 

สมาชิกทั้งหมด
0
ปัญหาทั้งหมด
0
มุมมองทั้งหมด
0

สมาชิกล่าสุด

Bhu Suphannee
Junde Yoreeta
Noknokk Noynoyy
MaLiiw Milk
Tuitui Souksomboun Phommabouth
ไออ้วน
middlemidch
Dragonfly
May Muend
จารุดา ไชยจันทร์

ปัญหามาใหม่ล่าสุด

ปัญหาครอบครัว
แม่
แม่ ไม่ เคย ถาม หนู เลย ว่า หนู ชอบ อะไร ไม่ ชอบ อะไร แม่ ไม่ เคย ถาม หนู เลย เเม่ มี แต่ จะ ยัด เยียด ให หูน อย่างเดียว
ปัญหาความรัก
ทำไมคนเราถึงมองไม่เห็นตัวเอง
เรามักจะโดนแฟนว่ามองไม่เห็นตัวเอง เราก็สงสัยอะไรหมายถึงการที่มองไม่เห็นตัวเอง ลองแชร์ให้ฟังหน่อยนะ อยากรู้มุมมองของแต่ละคนว่าการที่มองไม่เห็นแต่ละคนจะเป็นยังไง
ปัญหาการเรียน
รู้สึกท้อและเหมือนburn out
ตอนนี้เรากำลังจะขึ้นปี3 ช่วงนี้เวลาเรียนรู้สึกว่าไม่มีสมาธิ บางทีก็ไม่อยากอ่านหนังสือ ไม่อยากทำอะไรเลย เมื่อก่อนตอนเรียนยังสามารถฟังและจดได้แต่ตอนนี้ได้แค่ฟังหรือจดอย่างเดียว ประมาณว่าถ้ากำลังจดอยู่แล้วอาจารย์พูดต่อแล้วจะลืมอันที่กำลังจดหรือไม่ก็ไม่รู้ว่าอาจารย์กำลังพูดอะไร แล้วอ่านหนังสือเหมือนไม่เข้าใจแบบผ่านหัวไปเลยไม่จำ เหมือนใช้ความตั้งใจไปหมดกับเทอมแรก แล้วก็มีหลายครั้งที่สอบความจำมันดีเลย์ แบบในห้องนั่งนึกเท่าไรก็ไม่ออกแต่พอออกนอกห้องสอบแล้วจำได้ว่าควรตอบอะไร เทอมแรกเกรดออกมาดีมากสำหรับเรา(เกรด3+) พอเกรดเทอมสองออกมามันทำให้เรารู้สึกแย่ มันน้อยกว่าที่คิดไว้(ต่ำกว่า3) ทั้งๆที่เราก็อ่านหนังสือนะ เราพยายามจำและเข้าใจแล้วนะ แต่เวลาอ่านมันเหมือนไม่จำเลยอะ เหมือนมันหายไปหมดเลย ตอนสอบที่คิดว่าทำได้แต่เกรดมันออกมาแบบนี้ หลายเทอมที่ผ่านมาเราทำได้ดีกว่านี้ แต่มันแย่ลง เรารู้สึกท้อกับการเรียน
ปัญหาครอบครัว
แม่
เเม่ฟังหนูบ้างจะได้มั้ย
ปัญหาการตัดสินใจในชีวิต
กลัวในสิ่งที่ไม่ควรกลัว
เราเป็นคนนึงที่เคยทำผิดในชีวิต เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเป็นเพื่อน เราเคยเป็นเพื่นกับเพื่อนคนนึง เ็นเพื่อนกันมานานมาก แต่ดันมาทะเลาะันเพราะมีเพื่อนใหม่เข้ามาแล้วเอาเรืองเราไปพูดในทางที่ไม่ดีเลย ว่เราไปนินทาคนนู้นบ้าง คนนี้บ้าง จนล่าสุดเราโดนกลาวหาว่าไปนินทาเพื่อนรักที่คบกันมานาน ต่ไม่เข้าใจเพื่อนคนนั้นดันไปเชือและไปคบกบคนกลุ่มน้น เรามาเร่มทะเลาะกับพวเขา เราโดนทำร้ายจิตใจ ทั้งทางคำพูด ละก็ถึงข้นมีเรื่องตบตีกัน เรื่องนี้เาไม่เคยบอกใครเลย เราโนตบตีกับคนกลุ่มนั้นมาเยอะ แต่เรากลับไม่กล้าบอใคร ยอมเป็นคนรับใช้พวกเขา เรากลัวพวกเขามาก เราไม่กล้าบอกใคร เพราะทั้งในครอบครัวก็ไม่มีใครสนใจเราเลย ตนนี้เราก็โตขึ้นแต่ก็ยังได้เรียนห้องเดียวกับพวกเขาละก็เหมือนเดิม เราอยากจะหลุดจาปัญหาพวกนี้มากๆ เราไม่อยากกลัวใคร เรายากใช้ชีวิตปกติแบบคนอืนไม่ต้องมาคอยระแวงว่าวันนี้จะเป็นยังไง เราควรทำไงดี
ปัญหาครอบครัว
หมดกำลังใจจะไปต่อแบบไหนเมื่อมันเป็นแบบนี้
ก่อนเราจะเรียนจบปี4เราทำงานโปรเจคส่งทุกอย่างเรียบร้อยรอแค่รับปริญญาอย่างเดียวก็กลับมาอยู่ที่บ้านมีออกไปเดินเตะฝุ่นกรอกใบสมัครงานกับเพื่อนบ้างช่วงนั้นเรารู้สึกว่าปวดหัวบ่อยมากจนพ่อกับแม่ต้องพาไปตรวจปรากฎว่าเป็นเส้นเลือดฝอยในสมองแตกแล้วมันมันกดทับสมองจึงทำให้เราปวดหัวบ่อยๆจากนั้นมาชีวิตเราวนเวียนอยู่ที่โรงพยาบาลจนสี่ปีแล้วเราถือว่ายังไม่หายเพราะคุณหมอยังนัดรับยาอยู่เรื่อยๆตอนนี้เรารู้สึกว่าเราหัวใจสลายมากกับสิ่งต่างๆที่เราวางแผนชีวิตไว้ในอนาคตว่าเราจะทำอะไรบ้างมันจมมันอยู่กลับที่มันยังไม่ไปไหนเพื่อนๆแต่ละคนต่างก้าวเดินไปกี่ก้าวแล้วก็ไม่รู้ตอนนี้เหมือนเราเจอทางตันเราเห็นพ่อกับแม่ทำงานหนักบางวันก็ยังต้องทนฟังพวกเขาทะเลาะกันแถมบางทีเราก็คิดว่าเราคงคือต้นเหตุถ้าไม่มีเราคงดีกว่านี้ชีวิตเราหาความสุขจากที่ไหนไม่เจอเลยเราเครียดอยากมีคนคอยรับฟังให้กำลังชี้แนะแนวทางเครียดดดดดดดดดด
ปัญหาทั่วไป
อยากมีคนรับฟัง
เราเป็นผู้ฟังมาตลอดเลยนะ ตั้งแต่เพื่อน แฟน ญาติ พ่อแม่ เราฟังทุกคนและเราแนะนำไปด้วย แต่พอถึงคราวเราที่จะพูดบ้างไม่มีใครแม้แต่จะฟังเรา เราพูดไปเหมือนพูดกับสายลม ไม่มีฟีดแบคอะไรกลับมาเลย จนทุกวันนี้เรากลายเป็นคนที่เก็บปัญหาไว้กับตัวเอง แก้ปัญหาเองมาตลอด เราแค่อยากบ่นว่าเหนื่อยโดยมีคำว่าสู้ๆนะกลับมา อยากได้กำลังใจกลับมาให้เราสู้ต่อ เราเหมือนเราโดนมองข้ามไป มันอาจจะดูไร้สาระแต่อะไรพวกนี้มันสำคัญกับชีวิตเรามากนะ มันหล่อเลี้ยงหัวใจเราให้เดินต่อได้อะ แค่นี้แหละที่อยากระบาย :)
ปัญหาการเรียน
ไม่มี passion เและรู้สึกสิ้นหวังมื่อใกล้เรียนจบ
สวัสดีค่ะ ตอนนี้เราอยู่ในช่วงสองเดือนสุดท้ายก่อนเรียนจบ โปรเจกต์จบราบลื่นไปด้วยดีแต่ตัวเราเองนั้นกลับไม่มีความสุขเลยค่ะ อาการหมด passion และขาดแรงบันดาลใจนี้ค่อยๆเริ่มตั้งแต่เราอยู่ปีสามและเป็นมาเรื่อย ๆ จนถึงปัจจุบัน เรากลัวว่าในอนาคตจะไม่มีงานทำเพราะตัวเองยังจับจุดไม่ได้ จึงส่งขอสมัครฝึกงานไปแล้วก็ถูกปฏิเสธมาสองที่แล้วค่ะ นั่นยิ่งตอกย้ำว่าเราไม่มีความสามารถเพียงพอเทียบเท่าคนอื่น ๆ เรายอมรับค่ะว่าเราอยากเป็นคนแถวหน้า ไม่อยากเป็นโนบอดี้ ซึ่งก็เข้าใจดีว่าต้องพยายามมากกว่านี้แต่เราท้อมากค่ะ ในขณะที่เพื่อน ๆ ต่างเริ่มก้าวหน้าและได้รับโอกาสมากมาย ใจก็นึกอิจฉา บอกตัวเองว่าฉันต้องสู้นะ ฉันทำได้ แต่พอเอาเข้าจริง ๆ มันมองไม่เห็นอนาคตเลยค่ะ เราเรียนเกี่ยวกับศิลปะแต่หมด passion กับมันไปแล้ว ไม่แม้จะอยากวาดรูปอีกต่อไปจนตอนนี้เราอยากเลิกไปเลยค่ะ ห่อเหี่ยวสุด ๆ เราควรฮีลลิ่งตัวเองอย่างไรดีคะ ปัญหานี้ค้างอยู่ในหัวเรามานานเป็นปี ๆ เลยทีเดียว
ปัญหาทั่วไป
เอาใจเพื่อนไม่ถูก
เอาใจเพื่อนไม่ถูกเลยค่ะ ไม่รู้จะเอายังไง เค้ามีงานอะไรก็ไม่บอกเรา ไม่พูดกับเราว่ามีงานอะไรบ้างเราก็เลยไม่รู้ เราก็เลยไม่ได้ช่วยเค้า กลายเป็นว่าไม่ช่วยเค้า ทิ้งงานให้เค้า แต่ในความคิดเราคือบอกสิว่ามีงานอะไร เรายินดีช่วย แต่ไม่ใช่ไม่บอกเราแล้วก็มาโกรธเรามึนตึงใส่ ไม่พอใจที่เราไม่ช่วยงาน จัดการยังไงกับเพื่อนคนนี้ดีคะ

ปัญหาที่น่าสนใจ

ปัญหาความรัก
แค่สับสน
งง กับการเงียบ ของคนคนหนึ่ง เมื่อวานยังดีๆ อยู่ ไม่รู้ว่า ตัวเองทำผิดอะไร ถึงเงียบไป ทักก็ไม่ตอบ อีก 13 วันจะเจอกัน รอมาได้เป็นเดือน ก็ดีมาตลอด ไม่ได้กลัวการที่จะต้องเสียใจ ถ้ามันไม่ใช่ แค่รู้สึกเป็นห่วง และไม่เคลียร์ เลยไม่สบายใจค่ะ บางที ก็ทำใจเผื่อล่วงหน้าแล้ว ว่า คนเรา ไม่แน่นอน หรือ อาจจะเป็นกรรม ที่เราทำกับคนอื่นไว้ เรื่อง การเฉยชา แค่ไม่รู้สาเหตุว่า มันเกิดอะไรขึ้น อยากจับเข่าคุยกันดีๆ แบบเปิดใจ แต่ถ้าได้เจอกัน แล้วเขาเปลี่ยนไป ก็คงจะเพี้ยนกันไปหมด ปกติ ไม่เคยถาม ไม่เคยโทรหา อย่างมากก็ส่งรูปและบอกเขาว่า ทำอะไรอยู่ วันละครั้ง ปกติเขาจะกดไลค์ แต่อันนี้ คือ อ่าน ไม่ตอบ และเลิกออนไลน์ไปเลย ไม่เคยคิดว่า ปัญหาโซเชียลจะมีความเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ เพราะปกติไม่ชอบโซเชียลเท่าไหร่ ได้แค่ระบายสินะก็ยังดี ที่มีพื้นที่ตรงนี้ ขอบคุณมากนะคะ ที่สร้างพื้นที่นี้มา สำหรับคนที่เผชิญปัญหาอยู่ ต้องการแค่คนรับฟัง หวังว่า อะไรดีๆ จะกลับมาเหมือนเดิม หรือดีขึ้นกว่าเดิมนะ
ปัญหาความรัก
คนดี ที่เป็นได้แค่พี่น้อง
"พี่ดีเกินไปอะ น้องกลัวว่าถ้าน้องคบกับพี่แล้ว น้องจะทำให้พี่เสียใจและน้องจะต้องเสียพี่ไป น้องรักพี่มากนะ แต่เราเป็นพี่น้องกันแบบนี้แหละดีแล้ว จะได้ไม่ต้องจากกัน" นี้คือตอนจบของเรื่องราวที่เราจะมาเล่าให้ฟัง เราได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนกับรุ่นน้องเราที่ร้านกาแฟร้านหนึ่ง ตอนเจอกันเราก็สบตาและยิ้มให้กัน แล้วเราก็ได้ขอเฟสและคุยกันหลังจากนั้น น้องเป็นคนที่น่ารักมาก ยิ้มเก่ง ดูโก๊ะๆ เราชอบมากเวลาที่เห็นน้องยิ้ม ตอนแรกเราก็คุยกันทุกเรื่องถามประวัติกันไปมาๆ จนมารู้ว่าเธอพึ่งเลิกกับแฟนได้ไม่นานที และเธอก็ยังตัดใจจากเขาไม่ได้ แล้วอยู่ดีๆ เธอก็กลับไปคบกับแฟนเก่า ทิ้งความสับสนให้กับเราว่าเราควรทำยังไงต่อดี ซึ่งตอนนั้น เราเริ่มรู้สึกรักน้องเขาแล้ว เรารู้สึกเรายอมรับได้ทุกอย่างอะขอแค่ได้คุยกับน้องและได้อยู่กับน้อง ในตอนนั้นเราเหมือนกับเป็นมือที่สามอะ แต่เรามีความสุขมากนะเวลาได้อยู่ด้วยกัน เวลาน้องเสียใจหรือทะเลาะกับแฟน น้องก็จะมาร้องกับเรามาให้เราปลอบและบอกว่าจะเลิกกับมัน และมาคบกับเรา เราก็เชียร์เต็มที่เลยว่า เลิกไปเลยๆ แต่เราอยากจะบอกไว้ก่อนนะว่า แฟนของน้องเขาอะนิสัยแย่มาก ทำร้ายน้อง ไม่สนใจน้อง อารมณ์ร้อน และมีคนอื่นด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้น้องเค้าเป็นคนบอกเราเองและมันมีเยอะกว่านี้อีก แต่ที่ทำให้น้องเค้ารักแฟนมากก็เพราะคบกันมานานจนผูกพันธ์กันแล้ว และวาดฝันอนาคตว่าจะทำด้วยกัน มันทำให้น้องตัดใจจากแฟนไม่ได้สักที และเหมือนฟ้าจะเห็นใจในความพยายามของเราอะ น้องเขาจับได้ว่าแฟนมีคนอื่น เลยตัดสินใจเลิกกับแฟนอีกครั้ง และก็เป็นเราอีกนี้แหละที่คอยปลอบน้องเค้า เราพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้น้องหลุดออกมาจากความสัมพันธ์นี้ น้องเสียใจไปเป็นเดือนอะ ตอนนั้นน้องคงรู้สึกแย่มากนั้นแหละ เราก็ลากน้องเค้าขึ้นมาจนได้ ทำให้กลับมาร่าเริงและมีความสุขอีกครั้ง ในตอนนั้น เราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้วแหละ คงถึงเวลาที่เราจะได้คบกันแล้ว มีวันหนึ่ง เราได้บอกความในใจกับน้องไปว่า "พี่รักน้องมากเลยนะ คบกับพี่ไหม" น้องก็นิ่งเงียบ.....แล้วตอบว่า "น้องก็รักพี่นะ แต่ว่า....น้องกลัวอะ" เราก็แบบงงอะ เลยถามกลับไปว่า "กลัว? กลัวอะไรหรอ?" น้องบอกว่า "พี่ดีกับน้องมากเลยนะ ดีมากจริงๆ พี่ไม่เคยทำให้น้องเสียใจเลย ไม่เคยสักครั้ง พี่อยู่ข้างน้องตลอดในเวลาที่น้องต้องการ พี่ทำดีกับน้องจนน้องรู้สึกกลัว กลัวว่าจะต้องทำให้พี่เสียใจ กลัวว่าจะเสียพี่ไป" เราได้แต่เงียบ ฟังน้องพูดทั้งน้ำตา และรู้สึกสับสนกับคำตอบที่ได้ยินมา ไม่เข้าใจจริงๆ ในหัวก็คิดว่า "เห้ยยย !!! นี้กูผิดหรอวะ ที่กูดีเนี้ย คือกูต้องเลวหรอมึงถึงเลือก คือมึงต้องการอะไรกันแน่วะ" แต่เราก็พูดออกไปแค่ว่า "อ่อหรอ แล้วพี่ต้องทำยังไงละ" น้องก็บอกว่า "เราเป็นพี่น้องกันแบบนี้แหละดีแล้ว จะได้ไม่มีวันเลิกกันไง ได้ดูแลกันตลอด" ในหัวก็คิดว่า "ที่กูทำมาทั้งหมดนี้ ก็เพื่อสถานะ พี่น้อง หรอวะ" แต่เราก็ถามไปว่า "น้องคิดดีแล้วใช่ไหม ที่ตอบมาเนี้ย" "คิดดีแล้ว มันคงดีที่สุดแล้วแหละ" น้องตอบ เราก็ต้องยอมรับความจริงนั้นแหละในเมื่อที่สิ่งที่เราทำมา มันได้ผลแบบนี้ พี่น้องก็พี่น้อง คงเป็นได้แค่นี้แหละ . มันเหมือนเรื่องมันจะจบแค่นี้ แต่มันยังมีต่ออีกนิดนึง . หลังจากนั้นเราก็คุยกันอยู่ตลอดในสถานะพี่น้อง (ที่กูไม่ได้อยากได้เลย) เธอก็ได้บอกว่ามีคนเข้ามาจีบเธอมาคุยกับเธอ ซึ่งแต่ละคนน้องก็พาเข้ามาหาเรา ให้เหมือนกับเราดูตัวให้อะ ก็อย่างที่บอกไปน้องน่ารักมาก คนจีบก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา แต่มันมีคนหนึ่งเธอมาบอกว่า "มีรุ่นพี่มาจีบน้องอยู่ นิสัยเหมือนพี่เลย ดีมากเลยอะ เดี๋ยวไว้จะพามาให้รู้จักนะ" พอได้เจอกัน ก็เหมือนเราจริงๆ นั้นแหละ เหมือนกันมาก จนเราคิดในใจว่า "เดี๋ยวมึงก็ต้องเป็นแบบกูนี้แหละ" แต่ไม่ใช่อย่างนั้น พวกเขาก็คบกัน และดูเหมือนเธอจะมีความสุขมากด้วยที่ได้เลือกคนนี้ ตั้งแต่ที่เขาคบกันเธอก็หายไป เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย และก็ทิ้งความสงสัยไว้ในหัวเราเหมือนทุกๆ ครั้งว่า "เราผิดตรงไหนวะ ทำไม่ถึงไม่เป็นเรา"
ปัญหาความรัก
โดนให้ความหวัง หรืออะไร?
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมานปีที่แล้ว เราไปชอบผช. คนหนึ่ง เขาเป็นคนที่ถูกใจเราตั้งแต่เราเห็นครั้งแรก เราก็หาเฟสและแอดไปและทักไปเขาก็ตอบ แต่เราเป็นคนที่ชวนคุยไม่สนุกเวลาทักใครไป จนผ่านไปเรื่อยๆ เขารู้และเพื่อนในห้องเขารู้ เพื่อนในห้องเขาก็ล้อ แต่เราก็ไม่ได้สนใจ เรารู้ว่าเขาไม่ได้ชอบเราเพราะเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว เราไม่รู้ว่าเราคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขาชอบทำมาเป็นสนใจเรา ห่วงเรา คอยมองตาม คอยเดินมาใกล้ๆ ทำให้เดินเฉียดกัน และให้ความหวังเรา เหมือนว่าเราจะสมหวังกับเขา จนวันหนึ่งเขาขึ้นสถานะกับพี่คนหนึ่ง เราเสียใจมาก และเป็นครั้งแรกที่ร้องไห้ให้ผช. เช้ามาเราต้องตื่นไปสอบกลางภาค เขารู้ว่าเราร้องไห้เพราะเพื่อนเขาบอก เขาก็มองเราแบบสะใจ หลังจากวันนั้นเราก็เริ่มไม่ชอบ จนจะเกลียด เวลาผ่านไปประมาน3-4เดือนเขาเลิกกับแฟน เราก็ไม่ได้สนใจอะไร เวลาผ่านมาจนปีนี้ เขากลับมาทำเหมือนเดิมกับเรา คอยมองด้วยสายตาที่ดูมีอะไรเป็นสายที่แบบเราอธิบายไม่ถูก เวลาเข้าแถว ถ้ายืนข้างกันเขาก็จะมอง เรา อยู่หน้าเขาก็มอง เราอยู่หลังเขาก็มอง ไม่ต้องสงสัยนะว่ารู้ได้ไง คิดไปเองเปล่าเราไม่รู้ แต่เราเป็นคนชอบหันซ้ายหันขวาเวลาเข้าแถวค่ะ เราไม่รู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกยังไงกับเรา เราไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า และเราควรทำตัวยังไงดี กับเรื่องนี้ เรากลัวเราจะเสียใจอีก ขอคำแนะนำหรืออธิบาย หรืออะไรก็ได้นะคะ เราไม่รู้จะปรึกษาใคร เพื่อนก็ติดเล่นกับเรื่องพวกนี้ พ่อแม่ก็ไม่ได้ ถ้าหากพิมพ์ผิด หรือผิดพลาดประการใด ต้องขอโทษ ด้วยนะคะ

ข้อมูลข่าวสารจากมุมมอง

เดินแล้วต้องเดินต่อ วิ่งได้ กระโดดได้ บินได้ยิ่งดี
ในโลกนี้มีหลายคนมีปัญหาวุ่นวายใจมากครับ แต่ทุกคนไม่อาจระบายออกได้เนื่องจากความกดดันหลายอย่าง ทั้งการงาน ครอบครัว อีกทั้งชีวิตยังต้องเดินต่อไปข้างหน้า ใช่.. ระบบทุนนิยมละโลกอันเย็นชาไม่เปิดโอกาสให้เราหยุดหรือพักผ่อน
ส่งท้ายอดีต ต้อนรับอนาคต
ยังคงสงสัยไม่หายถึงที่มาของการเริ่มใหม่นี้ ทุกๆสามร้อยหกสิบห้าวันทุกคนจะมากระจุกกันตามสถานที่ดังๆ รวมกันเพื่อนับถอยหลังสู่ปีใหม่
แจ้งปัญหา