Welcome to "The Aspects"

The Community of Understanding


ขอต้อนรับสู่สังคมแห่งความเข้าใจ "มุมมอง"

If you were sad, 

just allow yourself to talk...


หากคุณมีเรื่องไม่สบายใจ 

ลองระบายมันออกมากับเราดู

No labelling,

More understanding


หยุดแปะป้าย...

เข้าใจกันและกันให้มากขึ้น

Volunteering with us, 

let the mourning be heard


สมัครเป็นจิตอาสาในเว็บมุมมอง

รับฟังปัญหาให้กับคนที่กำลังต้องการ

"Your Love Could Have Been Worse" 

is now active


ดูกิจกรรม

"รักยังแย่กว่านี้ได้อีกเยอะ" 

Welcome to "The Aspects"

The Community of Understanding


ขอต้อนรับสู่สังคมแห่งความเข้าใจ "มุมมอง"

If you were sad, 

just allow yourself to talk...


หากคุณมีเรื่องไม่สบายใจ 

ลองระบายมันออกมากับเราดู

No labelling,

More understanding


หยุดแปะป้าย...

เข้าใจกันและกันให้มากขึ้น

Volunteering with us, 

let the mourning be heard


สมัครเป็นจิตอาสาในเว็บมุมมอง

รับฟังปัญหาให้กับคนที่กำลังต้องการ

"Your Love Could Have Been Worse" 

is now active


ดูกิจกรรม

"รักยังแย่กว่านี้ได้อีกเยอะ" 

สมาชิกทั้งหมด
0
ปัญหาทั้งหมด
0
มุมมองทั้งหมด
0

สมาชิกล่าสุด

บูรณ์
Conan
เรียนรู้ ตลอดชีวิต
Isbal Jonny
Namfon Phinitmontree
Peace
Mookrawee
Kanlaya Pa
Khamintra Seethachan
Hatelove

ปัญหามาใหม่ล่าสุด

ปัญหาทั่วไป
เอาใจเพื่อนไม่ถูก
เอาใจเพื่อนไม่ถูกเลยค่ะ ไม่รู้จะเอายังไง เค้ามีงานอะไรก็ไม่บอกเรา ไม่พูดกับเราว่ามีงานอะไรบ้างเราก็เลยไม่รู้ เราก็เลยไม่ได้ช่วยเค้า กลายเป็นว่าไม่ช่วยเค้า ทิ้งงานให้เค้า แต่ในความคิดเราคือบอกสิว่ามีงานอะไร เรายินดีช่วย แต่ไม่ใช่ไม่บอกเราแล้วก็มาโกรธเรามึนตึงใส่ ไม่พอใจที่เราไม่ช่วยงาน จัดการยังไงกับเพื่อนคนนี้ดีคะ
ปัญหาด้านการงาน
รู้สึกไม่มีคุณค่าในการทำงานครับ
ก็จริง ๆ มันคงเป็นปัญหาทั่ว ๆ ไปนะครับ แต่คือ ผมรู้สึกไม่ค่อยมีคุณค่าในการทำงานเลย คือตอนนี้ผมกำลังเรียนมหาลัย และผมก็อาสาเป็นเหรัญญิกประจำเอก ทำงานเกี่ยวข้องกับการเงินแหละครับ คือจริง ๆ ผมก็ไม่ได้ชอบเกี่ยวกับการเงินเท่าไร แต่ตอนนั้นอยากจะลองทำหน้าที่นี้เพราะอยากลองดู ผมก็เป็นมาได้ 4-5 เดือนละ ค่อนข้างราบรื่น มีสะดุดบ้างเป็นธรรมดา ก็ผ่านไปด้วยดี แต่คือช่วงนี้ผมเบื่อมาก ๆ กับการทำหน้าที่นี้ ไม่แน่ใจนะครับว่าเพราะอะไร แต่ผมรู้สึกเบื่อความอึดอัด ที่จะต้องทำงานกับเพื่อนที่ไม่ค่อยสนิท หรือเข้ากันไม่ค่อยได้ ถ้าจะให้หนักที่สุด ก็ทำงานร่วมกับคนที่มองหน้ากันไม่ติด (คือผมไม่ได้ติดใจอะไร แต่เขาป็นยังไงผมก็ไม่รู้นะ) ก็นั่นแหละ ก็เป็นความอึดอัดที่ผมรู้สึกอยู่ตลอดช่วงนี้ คือ จริง ๆ ผมก็รู้นะครับว่า งานทุกอย่างย่อมมีปัญหาอยู่แล้ว และผ่านปัญหามาหลายอย่างเหมือนกัน ซึ่งมันก็ดีนะ มันได้ฝึกหลาย ๆ อย่าง ทั้งเรื่องการแก้และเผชิญกับปัญหาอย่างมีสติ ถึงจะไม่ได้เพอร์เฟกต์ก็เถอะ แต่เอาจริง ๆ นะ ผมรู้สึกว่างานแบบนี้ไม่ตอบโจทย์ผมเลยว่ะ ผมก็พัฒนาการทำงานของผมเรื่อย ๆ นะ ตั้งกฏอะไร วางแผนกาทำงานให้เป็นระบบที่สุดเท่าที่ความรู้และความสามารถของผมมี แต่ผมรู้สึกไม่อยากไปต่อแล้ว ผมรู้สึกว่าไม่รู้จะทำต่อไปทำไม ไม่รู้จะทำเพื่อคนอื่นที่เขาไม่ได้มีความสำคัญกับผมไปทำไม ทำไปแล้วก็ไม่ได้รับผลตอบแทนที่มีคุ้มค่าเท่าไรนัก มันคงดูเห็นแก่ตัว แต่ผมรู้สึกอย่างนั้นจริง ๆ นะครับ ตอนนี้ผมก็ลองพิจารณาดูรอบด้านแล้ว ที่ผมคิดในตอนนี้ก็คือ ออกจากงานที่ทำอยู่ดีกว่ามั้ย เพราะถ้าสิ่งที่เราทำอยู่ มันมีความขัดแย้งกับความทุกข์ในจิตใจ เราก็ไม่ควรจะฝืนใช่มั้ยครับ หรือคนอื่นมีมุมมองยังไงกันบ้างครับ
ปัญหาความรัก
การชอบคนที่ไม่ควร ควรแก้ยังไง
การอยู่ๆก็ชอบ รู้สึกดีกับคนที่คุยให้กำลังใจปลอบโยนจากแฟนเก่าที่ทิ้งไปแต่เรากลับไปเห็นความละมุนความอบอุ่นที่แปลกๆการคุยที่เป็นกันเองมากๆ ด้วยจากสภาพที่เรากำลังแย่เศร้า แต่กลับยิ้มหัวเราะออกมาได้ ทำให้เรามีความสุข แต่..กลับเป็นคนที่เป็นไปไม่ได้ไม่ควรรัก รักไม่ได้จริงๆ มันห้ามเกินเส้นเรื่องนั้นจริงๆมันรู้แก่ใจ ทำไงดี.สับสน... :(
ปัญหาด้านการงาน
ขอกำลังใจด้วยค่ะ
วันนี้ขอระบาย 1 วัน คุณหมอ=หัวหน้ากลุ่มงาน วันนึง คุณหมอไม่เคยได้มาจับงานจริงๆ จังๆ เราวางแผนการทำงานเขียนภาระงานไว้ เขียนแผนงาน ที่จะทำในอนาคต จู่ๆ คุณหมอก็เปลี่ยนทั้งหมด เพราะคุณหมอไม่พอใจอะไรสักอย่างในตัวเราและแฟนเรา เลยคิดว่าดังนี้ 1. คุณหมอเห็นว่าเราเอาลูกไว้ที่ทำงาน เอาลูกมาขึ้นเวร ที่ทำอย่างนั้น เพราะเราไม่มีใครเลยจริงๆ ต้องทำแบบนี้ และเคยขอออฟเวรแล้ว แต่หน.งาน บอกว่า มันพอช่วยกันได้ และที่ผ่านมา ก็มีคนบางคนเอาหลานตัวเองมาเลี้ยง ก็ไม่เห็นจะเป็นอะไร..เขาเคยแจ้งคุณหมอเรื่องนี้หรือไม่ 2. คุณหมอเห็นแต่เล่นเฟซ ฟังคนอื่นว่าไม่ทำงานอะไร แต่คุณหมอเคยถามไหมว่า ไม่มีงานหรอ ถึงได้เล่น ..แต่ความจริงคือมันคือเวลาพัก 3. คุณหมอเอาพยายามผลักดันเรื่องการจ่ายยาสมุนไพรไปให้วิชาชีพอื่น คุณหมอทราบหรือไม่ ว่าขณะนี้วิชาชีพนี้กำลังต่อสู้และผลักดันให้เห็นถึงความสำคัญของการจ่ายยาสมุนไพรโดยคนที่จบมาจริงๆ 4. คุณหมอยกให้น้องที่รับมาเป็นผช. มาออกตรวจโดยที่คุณหมอ ไม่เคยดูฝีมือ จริงอยู่ว่าเขาเก่ง แต่คุณหมอเคยพูดเสมอ ว่าต้องสอบในฐานะ แพทย์แผนไทยเท่านั้น ..คุณหมอลืมคำๆนี้ของตัวเอง 5. คุณหมอ มีความคิดที่จะตัดลูกน้องออกไปข้างนอก หนูเคยผิดหวังที่คุณหมอลงโทษ พี่คนนั้นด้วยการส่งไปอยู่หน่วยงานอื่น แต่หนูก็เข้าใจ เพราะพี่เขาด่าว่าคุณหมอจริงๆ ... แต่ก่อนหน้านั้นหนูไม่เคย หนูมีแต่ชื่นชมคุณหมอที่คุณหมอใจเย็นขึ้น ไม่ใช่แบบที่ใครๆเขาว่าคุณหมอ ที่คุณหมอสนใจการแพทย์แผนไทยและการแพทย์ทางเลือก ...พอครั้งนี้คุณหมอต้องการให้หนูกับแฟนออก หนูเสียใจจริงๆค่ะ 6. ตลอดเวลาที่ผ่านมา ที่คุณหมอให้ไปประชุมแทน กลับบ้านหกโมง ไม่ได้เงินเพิ่ม ทำงานโต้รุ่ง ไม่ได้เงินเพิ่ม ไม่เคยคิดเสียใจ ไม่เคยคิดว่าคุณหมอเอาเวลาราชการไปอยู่ที่ไหน ทำแทนเพราะคุณหมอมีเมตตาช่วยเหลือหนูตอนหนูมีปัญหา ..แต่ทุกวันนี้คุณหมอ ทำเหมือนหนูไปทำอะไรผิดร้ายแรงมา ทำไมคุณหมอไม่เรียกไปคุยส่วนตัวตรงๆ 7. คุณหมอบอกว่า นวดไม่จำเป็นต้องประคบ นวดไม่มีเส้นพื้นฐาน นวดจากที่คุณหมอเรียนมา มันนวดครั้งเดียวหาย ..ถ้าอย่างนั้นมันดี ปลอดภัย ได้มาตรฐาน กรมฯ คงเชิญให้เป็นวิมยากร แล้ว และคงบรรจุเป็นหลักสูตรให้ทุกสถาบันเรียน 8.วันนี้มีประชุมและเกษียนหนังสือให้หนูและสามีเข้าประชุมแทน ตามคำสั่งให้เข้าตั้งแต่ 9.00 แต่วันนี้มีออกตรวจที่ opd1 และ opd2 คุณหมอโกรธที่ไปแจ้ง อินชาร์จ หนูได้แจ้งอินชาจเพราะโดยทั่วไปมีหน้าที่ในการบริหารจัดการ แต่ละอย่างไม่ใช่หรอคะ หนูทำอะไรผิดคะ ทำไมคุณหมอต้องโกรธ คนที่บอกเค้าไปพูดว่ายังไงคะ ให้หนูแลกกันเอง ทำไมคุณหมอไม่บอกแต่แรก 9.หนูรักและเคารพคุณหมอ ในฐานะผู้ใหญ่และผู้มีพระคุณ แต่คุณหมอทำแบบนี้ หนูเสียใจเลยเกิน 10 หนูกำลังจะสอบแพทย์ หวังว่าจะมาพัฒนางานแผนไทยที่นี่ แต่หนูคงมาไม่ได้ เพราะคุณหมอ ไม่ต้องการให้อยู่ที่นี่ หนูหวังว่า จะเอาข้อความนี้ให้คุณหมออ่าน หลังจาดที่หนูไปแล้ว
ปัญหาการเรียน
ไม่อยากเรียนแล้ว เหนื่อย
เราไม่อยากเรียนแล้ว เราเหนื่อยมากเลย เจอคนไม่เห็นหัว พูดไม่สนใจความรู้สึกเราเลย เราเงียบมาตลอด เรายอมมาตลอด เราทำงานรร.เหนื่อยตากแดด ทั้งวัน ขับรถไปซื้อของนู้นนี้ ก็ใช่ตังเรา เหนื่อยมากเลย ไม่อยากทำอะไรแล้ว มันเหนื่อยจนไม่รู้จะเหนื่อยยังไงแล้ว เหนื่อยมากเลย
ปัญหาการตัดสินใจในชีวิต
อยู่เพื่ออะไร
เรามีความรู้สึกว่าเราอยู่เพื่ออะไรกันแน่ อยู่เพื่อที่จะมีความสุขงั้นหรอ ในชีวิตเรามีความสุขนะแต่ต่อให้มีความสุขมากแค่ไหนเราก็รู้สึกว่าไม่อยากที่จะมีชีวิตต่อไป เราคิดว่าบ้างที่ถ้าเราตายไปเราอาจจะมีความสุขมากกว่านี้ก็ได้คนอื่นอาจจะสบายและมีความสุขมากกว่าตอนที่มีเราก็ได้ เราเป็นคนมีความฝันนะเราวางแผนอนาคตตัวเองไว้หมดทุกอย่าง แต่พอมาเอาเข้าจริงเราเริ่มไม่แน่ใจแล้วว่าถ้าเราทำตามความฝันของเรามันจะทำให้แม่เราสบายในอนาคตจริงหรอ สู้เราตายไปตอนนี้ซะรายจ่ายในบ้านก็จะได้น้อยลงแม่จะได้เครียดน้อยลงแม่จะได้มีเงินส่งให้พี่เรียนโดยไม่ต้องคิดมากว่าเงินจะพอไม ยังไงถ้าไม่มีเราแม่เราก็ยังมีพี่เราที่คอยดูแลอยู่แล้วในอนาคต ในอนาคตถ้าพี่เราเรียนจบยังไงแม่ก็มีพี่ที่คอยดูแลอยู่แล้ว แล้วเราจะอยู่ไปเพื่ออะไรหรออยู่เพื่อเป็นภาระให้แม่ต่อไปทำไม....
ปัญหาทั่วไป
ชอบคิดมาก ควรแก้ยังไงดี
ชอบคิดไปก่อนแล้วมันรู้สึกกังวลแบบมันหน่วงๆในใจ แบบบางทีมันไม่ใช่เรื่องของเราแต่เขามาปรึกษาเราแล้วเรากังวลแทนเขา เราไม่ชอบที่ตัวเองเป็นแบบนี้เลย
ปัญหาด้านการงาน
ไม่รู้ว่าอยากทำงานอะไร
ฉันอายุ 30 ปีแล้ว แต่ยังไม่รู้ว่าตัวเองอยากทำงานอะไร หาแรงบันดาลใจไม่เจอ ทุกวันนี้มีอาการทำให้งานให้หมดไปวัน ๆ หนึ่ง
ปัญหาความรัก
เปิดใจไม่ถูกคน
พึ่งเลิกกับแฟนเก่าที่คบกัน 3 ปี มาได้ 5 เดือนค่ะ สาเหตุที่เลิกเพราะมีมือที่สามเข้ามา เป็นความรู้สึกที่โดนหักหลังและกลัวความรักไปเลยค่ะ ไม่กล้าที่จะเปิดใจ คนเข้ามามากมายเราก็ใจร้ายใส่เขาเพราะกลัวโดนทำร้ายแบบรักครั้งเก่าอีก และเมื่อไม่นานมานี้ก็มีคน ๆ หนึ่งเข้ามาในชีวิตค่ะ เขาเจอเรื่องราวคล้าย ๆ เรา เขามาเป็นเพื่อนที่แชร์ความคิดด้วยกัน คอยให้กำลังใจกัน เราก็เริ่มเปิดใจเพราะเขาพูดดีมาก สัญญาว่าจะไม่ทำให้เราผิดหวังเหมือนรักครั้งก่อนอีก... แล้ววันหนึ่งแฟนเก่าของเขาก็กลับมา... เราที่รู้เรื่องราวของเขาทุกอย่างว่าเขายังมีความรู้สึกกับแฟนเก่าอยู่ ยังห่วงแฟนเก่าอยู่เลยเลือกที่จะเดินออกมา... แต่เขากลับดึงเราเข้าไปแล้วบอกว่าเขาเลือกเรา... แฟนเก่าเขาบอก "ไม่ว่ายังไงก็ยังจะรอ..." เราถามเขาว่าทุกอย่างจะดีขึ้นใช่ไหม มันจะมีความสุขใช่ไหม เขาให้คำสัญญากับเราว่าเขาจะทำให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้เราผิดหวังเชื่อใจเขาได้ และเราก็กลับมาคุยกันค่ะ เป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมาก แชร์เรื่องชีวิตของกันและกัน มีความบังเอิญมากมายเกิดขึ้นกับเราทั้งสอง เป็นช่วงเวลาที่ดีมาก ๆ แต่ในระหว่างนั้นเราไม่รู้เลยว่าเขาแอบกลับไปคุยกับแฟนเก่าเขา และเวลาก็ผ่านไปเขาก็เริ่มทำตัวเปลี่ยนไปค่ะ เราในตอนนั้นมีความรู้สึกที่พยายามเข้าหาเขาฝ่ายเดียว จากเมื่อก่อนที่เราสองคนต่างคนต่างเข้าหากัน แต่ตอนนั้นกลับเป็นเราที่อยากคุยและคิดถึงอยู่ฝ่ายเดียว และแล้วเขาก็ค่อย ๆ หายไป และทิ้งข้อความไว้แค่ว่าเขาชินกับการอยู่คนเดียวและขอให้เราเข้าใจเขา ในตอนนั้นเราพยายามเข้าใจเขา พยายามหาข้ออ้างให้ตัวเองไม่โกรธเขาที่เขาเดินออกไป แต่ผ่านไปไม่นานเราก็มารู้ความจริง ว่าเขากลับไปอยู่กับแฟนเก่าเขา.... มันจุกมากค่ะ ถึงเป็นเวลาที่ไม่นาน แต่เขาทำให้เราหวังกับเขาไว้มากว่า ไม่ว่าใครทำร้ายเราแต่เขาจะไม่ทำร้ายเรา มันเจ็บเสียยิ่งกว่าเจ็บสมอง อื้อไปหมด ก้าวขาไม่ออก เหมือนตัวเองโง่ที่โดนหลอกซ้ำแล้วซ้ำอีก... มันคือการที่เราเลือกเปิดใจผิดคนไปจริง ๆ

ปัญหาที่น่าสนใจ

ปัญหาความรัก
แค่สับสน
งง กับการเงียบ ของคนคนหนึ่ง เมื่อวานยังดีๆ อยู่ ไม่รู้ว่า ตัวเองทำผิดอะไร ถึงเงียบไป ทักก็ไม่ตอบ อีก 13 วันจะเจอกัน รอมาได้เป็นเดือน ก็ดีมาตลอด ไม่ได้กลัวการที่จะต้องเสียใจ ถ้ามันไม่ใช่ แค่รู้สึกเป็นห่วง และไม่เคลียร์ เลยไม่สบายใจค่ะ บางที ก็ทำใจเผื่อล่วงหน้าแล้ว ว่า คนเรา ไม่แน่นอน หรือ อาจจะเป็นกรรม ที่เราทำกับคนอื่นไว้ เรื่อง การเฉยชา แค่ไม่รู้สาเหตุว่า มันเกิดอะไรขึ้น อยากจับเข่าคุยกันดีๆ แบบเปิดใจ แต่ถ้าได้เจอกัน แล้วเขาเปลี่ยนไป ก็คงจะเพี้ยนกันไปหมด ปกติ ไม่เคยถาม ไม่เคยโทรหา อย่างมากก็ส่งรูปและบอกเขาว่า ทำอะไรอยู่ วันละครั้ง ปกติเขาจะกดไลค์ แต่อันนี้ คือ อ่าน ไม่ตอบ และเลิกออนไลน์ไปเลย ไม่เคยคิดว่า ปัญหาโซเชียลจะมีความเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ เพราะปกติไม่ชอบโซเชียลเท่าไหร่ ได้แค่ระบายสินะก็ยังดี ที่มีพื้นที่ตรงนี้ ขอบคุณมากนะคะ ที่สร้างพื้นที่นี้มา สำหรับคนที่เผชิญปัญหาอยู่ ต้องการแค่คนรับฟัง หวังว่า อะไรดีๆ จะกลับมาเหมือนเดิม หรือดีขึ้นกว่าเดิมนะ
ปัญหาความรัก
คนดี ที่เป็นได้แค่พี่น้อง
"พี่ดีเกินไปอะ น้องกลัวว่าถ้าน้องคบกับพี่แล้ว น้องจะทำให้พี่เสียใจและน้องจะต้องเสียพี่ไป น้องรักพี่มากนะ แต่เราเป็นพี่น้องกันแบบนี้แหละดีแล้ว จะได้ไม่ต้องจากกัน" นี้คือตอนจบของเรื่องราวที่เราจะมาเล่าให้ฟัง เราได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนกับรุ่นน้องเราที่ร้านกาแฟร้านหนึ่ง ตอนเจอกันเราก็สบตาและยิ้มให้กัน แล้วเราก็ได้ขอเฟสและคุยกันหลังจากนั้น น้องเป็นคนที่น่ารักมาก ยิ้มเก่ง ดูโก๊ะๆ เราชอบมากเวลาที่เห็นน้องยิ้ม ตอนแรกเราก็คุยกันทุกเรื่องถามประวัติกันไปมาๆ จนมารู้ว่าเธอพึ่งเลิกกับแฟนได้ไม่นานที และเธอก็ยังตัดใจจากเขาไม่ได้ แล้วอยู่ดีๆ เธอก็กลับไปคบกับแฟนเก่า ทิ้งความสับสนให้กับเราว่าเราควรทำยังไงต่อดี ซึ่งตอนนั้น เราเริ่มรู้สึกรักน้องเขาแล้ว เรารู้สึกเรายอมรับได้ทุกอย่างอะขอแค่ได้คุยกับน้องและได้อยู่กับน้อง ในตอนนั้นเราเหมือนกับเป็นมือที่สามอะ แต่เรามีความสุขมากนะเวลาได้อยู่ด้วยกัน เวลาน้องเสียใจหรือทะเลาะกับแฟน น้องก็จะมาร้องกับเรามาให้เราปลอบและบอกว่าจะเลิกกับมัน และมาคบกับเรา เราก็เชียร์เต็มที่เลยว่า เลิกไปเลยๆ แต่เราอยากจะบอกไว้ก่อนนะว่า แฟนของน้องเขาอะนิสัยแย่มาก ทำร้ายน้อง ไม่สนใจน้อง อารมณ์ร้อน และมีคนอื่นด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้น้องเค้าเป็นคนบอกเราเองและมันมีเยอะกว่านี้อีก แต่ที่ทำให้น้องเค้ารักแฟนมากก็เพราะคบกันมานานจนผูกพันธ์กันแล้ว และวาดฝันอนาคตว่าจะทำด้วยกัน มันทำให้น้องตัดใจจากแฟนไม่ได้สักที และเหมือนฟ้าจะเห็นใจในความพยายามของเราอะ น้องเขาจับได้ว่าแฟนมีคนอื่น เลยตัดสินใจเลิกกับแฟนอีกครั้ง และก็เป็นเราอีกนี้แหละที่คอยปลอบน้องเค้า เราพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้น้องหลุดออกมาจากความสัมพันธ์นี้ น้องเสียใจไปเป็นเดือนอะ ตอนนั้นน้องคงรู้สึกแย่มากนั้นแหละ เราก็ลากน้องเค้าขึ้นมาจนได้ ทำให้กลับมาร่าเริงและมีความสุขอีกครั้ง ในตอนนั้น เราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้วแหละ คงถึงเวลาที่เราจะได้คบกันแล้ว มีวันหนึ่ง เราได้บอกความในใจกับน้องไปว่า "พี่รักน้องมากเลยนะ คบกับพี่ไหม" น้องก็นิ่งเงียบ.....แล้วตอบว่า "น้องก็รักพี่นะ แต่ว่า....น้องกลัวอะ" เราก็แบบงงอะ เลยถามกลับไปว่า "กลัว? กลัวอะไรหรอ?" น้องบอกว่า "พี่ดีกับน้องมากเลยนะ ดีมากจริงๆ พี่ไม่เคยทำให้น้องเสียใจเลย ไม่เคยสักครั้ง พี่อยู่ข้างน้องตลอดในเวลาที่น้องต้องการ พี่ทำดีกับน้องจนน้องรู้สึกกลัว กลัวว่าจะต้องทำให้พี่เสียใจ กลัวว่าจะเสียพี่ไป" เราได้แต่เงียบ ฟังน้องพูดทั้งน้ำตา และรู้สึกสับสนกับคำตอบที่ได้ยินมา ไม่เข้าใจจริงๆ ในหัวก็คิดว่า "เห้ยยย !!! นี้กูผิดหรอวะ ที่กูดีเนี้ย คือกูต้องเลวหรอมึงถึงเลือก คือมึงต้องการอะไรกันแน่วะ" แต่เราก็พูดออกไปแค่ว่า "อ่อหรอ แล้วพี่ต้องทำยังไงละ" น้องก็บอกว่า "เราเป็นพี่น้องกันแบบนี้แหละดีแล้ว จะได้ไม่มีวันเลิกกันไง ได้ดูแลกันตลอด" ในหัวก็คิดว่า "ที่กูทำมาทั้งหมดนี้ ก็เพื่อสถานะ พี่น้อง หรอวะ" แต่เราก็ถามไปว่า "น้องคิดดีแล้วใช่ไหม ที่ตอบมาเนี้ย" "คิดดีแล้ว มันคงดีที่สุดแล้วแหละ" น้องตอบ เราก็ต้องยอมรับความจริงนั้นแหละในเมื่อที่สิ่งที่เราทำมา มันได้ผลแบบนี้ พี่น้องก็พี่น้อง คงเป็นได้แค่นี้แหละ . มันเหมือนเรื่องมันจะจบแค่นี้ แต่มันยังมีต่ออีกนิดนึง . หลังจากนั้นเราก็คุยกันอยู่ตลอดในสถานะพี่น้อง (ที่กูไม่ได้อยากได้เลย) เธอก็ได้บอกว่ามีคนเข้ามาจีบเธอมาคุยกับเธอ ซึ่งแต่ละคนน้องก็พาเข้ามาหาเรา ให้เหมือนกับเราดูตัวให้อะ ก็อย่างที่บอกไปน้องน่ารักมาก คนจีบก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา แต่มันมีคนหนึ่งเธอมาบอกว่า "มีรุ่นพี่มาจีบน้องอยู่ นิสัยเหมือนพี่เลย ดีมากเลยอะ เดี๋ยวไว้จะพามาให้รู้จักนะ" พอได้เจอกัน ก็เหมือนเราจริงๆ นั้นแหละ เหมือนกันมาก จนเราคิดในใจว่า "เดี๋ยวมึงก็ต้องเป็นแบบกูนี้แหละ" แต่ไม่ใช่อย่างนั้น พวกเขาก็คบกัน และดูเหมือนเธอจะมีความสุขมากด้วยที่ได้เลือกคนนี้ ตั้งแต่ที่เขาคบกันเธอก็หายไป เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย และก็ทิ้งความสงสัยไว้ในหัวเราเหมือนทุกๆ ครั้งว่า "เราผิดตรงไหนวะ ทำไม่ถึงไม่เป็นเรา"
ปัญหาความรัก
โดนให้ความหวัง หรืออะไร?
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมานปีที่แล้ว เราไปชอบผช. คนหนึ่ง เขาเป็นคนที่ถูกใจเราตั้งแต่เราเห็นครั้งแรก เราก็หาเฟสและแอดไปและทักไปเขาก็ตอบ แต่เราเป็นคนที่ชวนคุยไม่สนุกเวลาทักใครไป จนผ่านไปเรื่อยๆ เขารู้และเพื่อนในห้องเขารู้ เพื่อนในห้องเขาก็ล้อ แต่เราก็ไม่ได้สนใจ เรารู้ว่าเขาไม่ได้ชอบเราเพราะเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว เราไม่รู้ว่าเราคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขาชอบทำมาเป็นสนใจเรา ห่วงเรา คอยมองตาม คอยเดินมาใกล้ๆ ทำให้เดินเฉียดกัน และให้ความหวังเรา เหมือนว่าเราจะสมหวังกับเขา จนวันหนึ่งเขาขึ้นสถานะกับพี่คนหนึ่ง เราเสียใจมาก และเป็นครั้งแรกที่ร้องไห้ให้ผช. เช้ามาเราต้องตื่นไปสอบกลางภาค เขารู้ว่าเราร้องไห้เพราะเพื่อนเขาบอก เขาก็มองเราแบบสะใจ หลังจากวันนั้นเราก็เริ่มไม่ชอบ จนจะเกลียด เวลาผ่านไปประมาน3-4เดือนเขาเลิกกับแฟน เราก็ไม่ได้สนใจอะไร เวลาผ่านมาจนปีนี้ เขากลับมาทำเหมือนเดิมกับเรา คอยมองด้วยสายตาที่ดูมีอะไรเป็นสายที่แบบเราอธิบายไม่ถูก เวลาเข้าแถว ถ้ายืนข้างกันเขาก็จะมอง เรา อยู่หน้าเขาก็มอง เราอยู่หลังเขาก็มอง ไม่ต้องสงสัยนะว่ารู้ได้ไง คิดไปเองเปล่าเราไม่รู้ แต่เราเป็นคนชอบหันซ้ายหันขวาเวลาเข้าแถวค่ะ เราไม่รู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกยังไงกับเรา เราไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า และเราควรทำตัวยังไงดี กับเรื่องนี้ เรากลัวเราจะเสียใจอีก ขอคำแนะนำหรืออธิบาย หรืออะไรก็ได้นะคะ เราไม่รู้จะปรึกษาใคร เพื่อนก็ติดเล่นกับเรื่องพวกนี้ พ่อแม่ก็ไม่ได้ ถ้าหากพิมพ์ผิด หรือผิดพลาดประการใด ต้องขอโทษ ด้วยนะคะ

ข้อมูลข่าวสารจากมุมมอง

เดินแล้วต้องเดินต่อ วิ่งได้ กระโดดได้ บินได้ยิ่งดี
ในโลกนี้มีหลายคนมีปัญหาวุ่นวายใจมากครับ แต่ทุกคนไม่อาจระบายออกได้เนื่องจากความกดดันหลายอย่าง ทั้งการงาน ครอบครัว อีกทั้งชีวิตยังต้องเดินต่อไปข้างหน้า ใช่.. ระบบทุนนิยมละโลกอันเย็นชาไม่เปิดโอกาสให้เราหยุดหรือพักผ่อน
ส่งท้ายอดีต ต้อนรับอนาคต
ยังคงสงสัยไม่หายถึงที่มาของการเริ่มใหม่นี้ ทุกๆสามร้อยหกสิบห้าวันทุกคนจะมากระจุกกันตามสถานที่ดังๆ รวมกันเพื่อนับถอยหลังสู่ปีใหม่
แจ้งปัญหา