Welcome to "The Aspects"

The Community of Understanding


ขอต้อนรับสู่สังคมแห่งความเข้าใจ "มุมมอง"

If you were sad, 

just allow yourself to talk...


หากคุณมีเรื่องไม่สบายใจ 

ลองระบายมันออกมากับเราดู

No labelling,

More understanding


หยุดแปะป้าย...

เข้าใจกันและกันให้มากขึ้น

Volunteering with us, 

let the mourning be heard


สมัครเป็นจิตอาสาในเว็บมุมมอง

รับฟังปัญหาให้กับคนที่กำลังต้องการ

"Your Love Could Have Been Worse" 

is now active


ดูกิจกรรม

"รักยังแย่กว่านี้ได้อีกเยอะ" 

Welcome to "The Aspects"

The Community of Understanding


ขอต้อนรับสู่สังคมแห่งความเข้าใจ "มุมมอง"

If you were sad, 

just allow yourself to talk...


หากคุณมีเรื่องไม่สบายใจ 

ลองระบายมันออกมากับเราดู

No labelling,

More understanding


หยุดแปะป้าย...

เข้าใจกันและกันให้มากขึ้น

Volunteering with us, 

let the mourning be heard


สมัครเป็นจิตอาสาในเว็บมุมมอง

รับฟังปัญหาให้กับคนที่กำลังต้องการ

"Your Love Could Have Been Worse" 

is now active


ดูกิจกรรม

"รักยังแย่กว่านี้ได้อีกเยอะ" 

สมาชิกทั้งหมด
0
ปัญหาทั้งหมด
0
มุมมองทั้งหมด
0

สมาชิกล่าสุด

Empty
Nida Panida
ลามะลิลา ขึ้นต้นเป็นมะลิซ้อน พอแตกใบอ่อน เป็นมะลิลา
สมส่วน
khunnath
Prim Nathanan
Makhable
ธรรมดา
Sharkaswhale
Mecat Sogood

ปัญหามาใหม่ล่าสุด

มาใหม่
ปัญหาครอบครัว
อยากตายเร็วๆจัง
มาใหม่
ปัญหาทั่วไป
เบื่อมหาลัยแต่ไม่เบื่อสาขาที่เรียน
ตอนนี้เรียนอยู่ปี2แล้วแต่ตั้งแต่ขึ้นปี2มาเริ่มมีความรู้สึกเบื่อเพิ่มขึ้นแต่เราไม่ได้เบื่อสาขาที่เรียนอยู่นะเราชอบเพราะตรงกับที่สนใจแต่สิ่งที่เราเป็น ตอนนี้คือเรารู้สึกอยากทำอะไรคนเดียวมากขึ้น อยากอยู่คนเดียว อยากเรียนคนเดียว ไม่ได้อยากเรียนรวมกับเพื่อนคนอื่นในสาขาแค่อยากเรียนคนเดียวเพราะคิดว่าน่าจะรู้เรื่องกว่า บางทีนั่งเรียนในห้องยังอยากหยิบชีทออกมานั่งอ่านเองมากกว่า เรื่องกิจกรรมเราช่วยทำทุกอย่างที่ต้องการให้ทำแต่เราแค่รู้สึกไม่อยากไปทำกิจกรรมที่ต้องไปค้างที่อื่นหรือที่ม. เราชอบทำวันต่อวันให้จบมากกว่าเราเป็นIntrovertแต่น่าจะเพิ่มเลเวลขึ้นเรื่อยๆทุกวันต้องการแค่ไปเรียนเเล้วก็กลับบ้านอยากโฟกัสเรื่องเรียนมากกว่ากิจกรรม แต่การปฏิเสธบ่อยๆในบางงานที่เราคิดว่าฝืนจริงๆมันกลายเป็นเพื่อนบางคนเริ่มมองเราเปลกๆแต่เราไม่ได้สนใจหรอกแต่แค่รู้สึกผิดเหมือนกันที่ไม่ได้ช่วยงานเท่านั้นเองเราแค่อยากขอระบายเพราะเราไม่มีใครที่เข้าใจตัวเราที่จุดนี้จริงๆถ้าใครเป็นเหมือนเราหรืออยากให้คำปรึกษาก็ให้ได้นะเรารับฟังเสมอ ขอบคุณมากนะ
ปัญหาทั่วไป
ใครไม่มีเพื่อนบ้าง
เราเป็นหนึ่งคนที่เกิดมาอยากมีเพื่อนที่จริงใจที่เข้าใจรับฟังปัญหาในยอมทุกข์ยามสุขอยู่ให้กำลังใจในทุกๆครั้งอยู่ด้วยกันแล้วเป็นตัวของตัวเองแคร์ซึ่งกันและหยอกล้อเล่นกันทำบ้าๆบอใส่กัน แต่เราเจอประโยคหนึ่งบอกว่า ถ้าเราอยากคบคนแบบไหนให้เราเป็นคนแบบนั้น เราลองค้นหาแล้ว เรากลับพบแต่เพื่อนที่ไม่จริงใจทุกครั้งเราโครตรู้สึกแย่มาก เราอยากรู้ว่าเราจะอยู่ได้ไหมถ้าไม่มีเพื่อนและเราจะเจอเพื่อนที่จริงใจกับเราอย่างไร
ปัญหาความรัก
ไม่รู้ว่าจริงๆแล้วยังรักแฟนอยู่ไหม
ผมกับแฟนเราคบกันมาเกือบๆ จะ 1 ปีแล้วครับ อยู่ด้วยกันมาตลอดจากที่เคยอยู่คอนโดด้วยกัน 4 เดือนหลังจากเธอได้งานก็ย้ายมาอยู่ที่บ้านผม ผมไปบ้านเขารู้จักกีบแม่เขาแงะครอบครัวเขาคร้บ . ทีนี้ปัญหามันก็ค่อยๆเพิ่มขึ้นมา ผมเป็นคนคิดมากอยู่แล้วเป็นทุนเดิมประกอบกับป่วยเป็นโรคแพนิคครับ เราทะเลาะกันบ่อยมากๆ ตะคอกใส่กัน ว่าร้ายกัน โมโหใส่กันแทบจะทุกวัน จนมีวันหนึ่งผมไปแฮงค์เอ้าท์กับเพื่อนเธอก็ไปด้วยแต่อยู่ดีๆ เหมือนเธอเหนื่อยกับงาน ง่วง บวกกับที่ผมทำนิสัยไม่ดีใส่เธออยู่เธอก็เดินออกจากโต๊ะแล้วเรียกแท้กซี่กลับบ้านไปคนเดียวผทกับเพื่อนเลบเดินแตามออกมา จนรู้ว่าเธอกลับไปที่บ้านผมแล้ว . วันรุ่งขึ้นเราทะเลาะกันรุนแรงมากจนถึงขั้นจะเลิกกัน เป็นครั้งแรกที่แรงขนาดนี้ ผมพยายามง้อเธอจนเธอใจอ่อน แต่หลังจากนั้นเมื่อครอบครัวผมกลับมาที่บ้าน ผมก็รู้สึกดิ่งลงไปซะเฉยๆจากตอนแรกที่ยังดีๆอยู่ ผมกระวนกระวายใจ คิดถามเดิมซ้ำไปซ้ำมา ว่ายีงรักเธออยู่ไหม คิดอยู่แบบนี้ 3 วัน จนนอนไม่หลับ สุดท้ายก็ต้องไปพบจิตแพทย์จนแพทย์บอกกับผมว่า ตอนนี้ผมกลายเป็นโรคซึมเศร้าไปแล้ว . ช่วงแรกค่อนข้างแย่ครับ ไม่ทำอะไรเลยนอนซังกะตายอยู่บนที่นอนข้าวปลาไม่กิน แต่เธอก็ยังคอยดูแลผมตลอด เธอเรียนด้านจิตวิทยาคร้บ เธอเข้าใจอาการป่วยของผมดี จนผมหายป่วย ทุกอย่างก็กลับมาเป็นปกติ ผมรักเธอมากๆๆๆๆ แต่ด้วยความป่วยของผมบวกกับการทำงานที่หนักมากของเธอ ทำให้ผมงอแงใส่เธอจนเธอบอกว่า ขอให้ช่วยปรับตรงนี้ได้ไหมเพราะมันเหนื่อยจากที่ทำงานกลับมาแล้วก็ต้องมาง้อผมต่อ เพราะผมนอยเก่งมาก ผมก็เลยกลับมาดื่งอีกครั้ง บวกกับการที่เธอสอนผมขับรถ คงคิดภาพออกนะครับว่ามันจะเป็นยังไง 555555 . หลังจากนั้นอาการป่วยของผมก็กลับมาอีกครั้ง คำถามเดิมลอยกลับมา "เรายังเธออยู่รึเปล่า" ผมเสิร์ชข้อมูลหาคำนิยามเรื่อวความรักว่าต้องรู้สึกอย่างไรใน Google มาจะอาทิตย์นึงแล้ว จนถึงตอนนี้ มันสับสนมากว่ายังรักเธออยู่รึเปล่า ทั้งๆที่รู้ว่ารักแต่เจอทุกวันก็รู้สึกเฉยๆ เบื่อๆ แล้วก็วนกลับมาถามตัวเองว่า ยังรักอยู่ไหมๆๆๆ . ผมอยากดูแลเธอ เป็นห่วงเธอ หัวเราะกับเธอยิ้มกับเธอ นอนกอดเธอ ถึงเธอจะขี้หงุดหงิดบางครั้ง ชอบใช้ให้ผมนวดถึงบางทีผมจะขี้เกียจแต่ผมก็ยอมทำให้ สุดท้ายผมอยากรู้ว่า ความรักคืออะไร แล้วผมยังรักเธออยู่รึเปล่า
ปัญหาครอบครัว
เเม่
เเม่ ทำอะไรหรือพูดอะไรก็ไม่เคยผิดเลย เนาะ หนู มีสิทธิ์ จะ โกรธเกลียด แม่ บ้าง จะได้มั้ย หนูรู้ว่าหนูพูดคำ นี้ออก หนูจะกลาย ลูกอกตัญญู ในสายตาคนอื่นและ และสายตาทคนในสังคม แต่ก็เอาเถอะชีวิตทำอะไรก็ไม่เคยถูกใจ และไม่เคยดีสักอย่าง หนู เกลียดแม่ หนู เกลียด ผู้หญิง คนนี้ เกลียด ที่สุด
ปัญหาความรัก
ทำไมคนเราถึงมองไม่เห็นตัวเอง
เรามักจะโดนแฟนว่ามองไม่เห็นตัวเอง เราก็สงสัยอะไรหมายถึงการที่มองไม่เห็นตัวเอง ลองแชร์ให้ฟังหน่อยนะ อยากรู้มุมมองของแต่ละคนว่าการที่มองไม่เห็นแต่ละคนจะเป็นยังไง
ปัญหาการเรียน
รู้สึกท้อและเหมือนburn out
ตอนนี้เรากำลังจะขึ้นปี3 ช่วงนี้เวลาเรียนรู้สึกว่าไม่มีสมาธิ บางทีก็ไม่อยากอ่านหนังสือ ไม่อยากทำอะไรเลย เมื่อก่อนตอนเรียนยังสามารถฟังและจดได้แต่ตอนนี้ได้แค่ฟังหรือจดอย่างเดียว ประมาณว่าถ้ากำลังจดอยู่แล้วอาจารย์พูดต่อแล้วจะลืมอันที่กำลังจดหรือไม่ก็ไม่รู้ว่าอาจารย์กำลังพูดอะไร แล้วอ่านหนังสือเหมือนไม่เข้าใจแบบผ่านหัวไปเลยไม่จำ เหมือนใช้ความตั้งใจไปหมดกับเทอมแรก แล้วก็มีหลายครั้งที่สอบความจำมันดีเลย์ แบบในห้องนั่งนึกเท่าไรก็ไม่ออกแต่พอออกนอกห้องสอบแล้วจำได้ว่าควรตอบอะไร เทอมแรกเกรดออกมาดีมากสำหรับเรา(เกรด3+) พอเกรดเทอมสองออกมามันทำให้เรารู้สึกแย่ มันน้อยกว่าที่คิดไว้(ต่ำกว่า3) ทั้งๆที่เราก็อ่านหนังสือนะ เราพยายามจำและเข้าใจแล้วนะ แต่เวลาอ่านมันเหมือนไม่จำเลยอะ เหมือนมันหายไปหมดเลย ตอนสอบที่คิดว่าทำได้แต่เกรดมันออกมาแบบนี้ หลายเทอมที่ผ่านมาเราทำได้ดีกว่านี้ แต่มันแย่ลง เรารู้สึกท้อกับการเรียน
ปัญหาการตัดสินใจในชีวิต
กลัวในสิ่งที่ไม่ควรกลัว
เราเป็นคนนึงที่เคยทำผิดในชีวิต เป็นเรื่องเกี่ยวกับการเป็นเพื่อน เราเคยเป็นเพื่นกับเพื่อนคนนึง เ็นเพื่อนกันมานานมาก แต่ดันมาทะเลาะันเพราะมีเพื่อนใหม่เข้ามาแล้วเอาเรืองเราไปพูดในทางที่ไม่ดีเลย ว่เราไปนินทาคนนู้นบ้าง คนนี้บ้าง จนล่าสุดเราโดนกลาวหาว่าไปนินทาเพื่อนรักที่คบกันมานาน ต่ไม่เข้าใจเพื่อนคนนั้นดันไปเชือและไปคบกบคนกลุ่มน้น เรามาเร่มทะเลาะกับพวเขา เราโดนทำร้ายจิตใจ ทั้งทางคำพูด ละก็ถึงข้นมีเรื่องตบตีกัน เรื่องนี้เาไม่เคยบอกใครเลย เราโนตบตีกับคนกลุ่มนั้นมาเยอะ แต่เรากลับไม่กล้าบอใคร ยอมเป็นคนรับใช้พวกเขา เรากลัวพวกเขามาก เราไม่กล้าบอกใคร เพราะทั้งในครอบครัวก็ไม่มีใครสนใจเราเลย ตนนี้เราก็โตขึ้นแต่ก็ยังได้เรียนห้องเดียวกับพวกเขาละก็เหมือนเดิม เราอยากจะหลุดจาปัญหาพวกนี้มากๆ เราไม่อยากกลัวใคร เรายากใช้ชีวิตปกติแบบคนอืนไม่ต้องมาคอยระแวงว่าวันนี้จะเป็นยังไง เราควรทำไงดี
ปัญหาครอบครัว
หมดกำลังใจจะไปต่อแบบไหนเมื่อมันเป็นแบบนี้
ก่อนเราจะเรียนจบปี4เราทำงานโปรเจคส่งทุกอย่างเรียบร้อยรอแค่รับปริญญาอย่างเดียวก็กลับมาอยู่ที่บ้านมีออกไปเดินเตะฝุ่นกรอกใบสมัครงานกับเพื่อนบ้างช่วงนั้นเรารู้สึกว่าปวดหัวบ่อยมากจนพ่อกับแม่ต้องพาไปตรวจปรากฎว่าเป็นเส้นเลือดฝอยในสมองแตกแล้วมันมันกดทับสมองจึงทำให้เราปวดหัวบ่อยๆจากนั้นมาชีวิตเราวนเวียนอยู่ที่โรงพยาบาลจนสี่ปีแล้วเราถือว่ายังไม่หายเพราะคุณหมอยังนัดรับยาอยู่เรื่อยๆตอนนี้เรารู้สึกว่าเราหัวใจสลายมากกับสิ่งต่างๆที่เราวางแผนชีวิตไว้ในอนาคตว่าเราจะทำอะไรบ้างมันจมมันอยู่กลับที่มันยังไม่ไปไหนเพื่อนๆแต่ละคนต่างก้าวเดินไปกี่ก้าวแล้วก็ไม่รู้ตอนนี้เหมือนเราเจอทางตันเราเห็นพ่อกับแม่ทำงานหนักบางวันก็ยังต้องทนฟังพวกเขาทะเลาะกันแถมบางทีเราก็คิดว่าเราคงคือต้นเหตุถ้าไม่มีเราคงดีกว่านี้ชีวิตเราหาความสุขจากที่ไหนไม่เจอเลยเราเครียดอยากมีคนคอยรับฟังให้กำลังชี้แนะแนวทางเครียดดดดดดดดดด

ปัญหาที่น่าสนใจ

ปัญหาความรัก
แค่สับสน
งง กับการเงียบ ของคนคนหนึ่ง เมื่อวานยังดีๆ อยู่ ไม่รู้ว่า ตัวเองทำผิดอะไร ถึงเงียบไป ทักก็ไม่ตอบ อีก 13 วันจะเจอกัน รอมาได้เป็นเดือน ก็ดีมาตลอด ไม่ได้กลัวการที่จะต้องเสียใจ ถ้ามันไม่ใช่ แค่รู้สึกเป็นห่วง และไม่เคลียร์ เลยไม่สบายใจค่ะ บางที ก็ทำใจเผื่อล่วงหน้าแล้ว ว่า คนเรา ไม่แน่นอน หรือ อาจจะเป็นกรรม ที่เราทำกับคนอื่นไว้ เรื่อง การเฉยชา แค่ไม่รู้สาเหตุว่า มันเกิดอะไรขึ้น อยากจับเข่าคุยกันดีๆ แบบเปิดใจ แต่ถ้าได้เจอกัน แล้วเขาเปลี่ยนไป ก็คงจะเพี้ยนกันไปหมด ปกติ ไม่เคยถาม ไม่เคยโทรหา อย่างมากก็ส่งรูปและบอกเขาว่า ทำอะไรอยู่ วันละครั้ง ปกติเขาจะกดไลค์ แต่อันนี้ คือ อ่าน ไม่ตอบ และเลิกออนไลน์ไปเลย ไม่เคยคิดว่า ปัญหาโซเชียลจะมีความเกี่ยวข้องกับความสัมพันธ์ เพราะปกติไม่ชอบโซเชียลเท่าไหร่ ได้แค่ระบายสินะก็ยังดี ที่มีพื้นที่ตรงนี้ ขอบคุณมากนะคะ ที่สร้างพื้นที่นี้มา สำหรับคนที่เผชิญปัญหาอยู่ ต้องการแค่คนรับฟัง หวังว่า อะไรดีๆ จะกลับมาเหมือนเดิม หรือดีขึ้นกว่าเดิมนะ
ปัญหาความรัก
คนดี ที่เป็นได้แค่พี่น้อง
"พี่ดีเกินไปอะ น้องกลัวว่าถ้าน้องคบกับพี่แล้ว น้องจะทำให้พี่เสียใจและน้องจะต้องเสียพี่ไป น้องรักพี่มากนะ แต่เราเป็นพี่น้องกันแบบนี้แหละดีแล้ว จะได้ไม่ต้องจากกัน" นี้คือตอนจบของเรื่องราวที่เราจะมาเล่าให้ฟัง เราได้เจอกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเป็นเพื่อนกับรุ่นน้องเราที่ร้านกาแฟร้านหนึ่ง ตอนเจอกันเราก็สบตาและยิ้มให้กัน แล้วเราก็ได้ขอเฟสและคุยกันหลังจากนั้น น้องเป็นคนที่น่ารักมาก ยิ้มเก่ง ดูโก๊ะๆ เราชอบมากเวลาที่เห็นน้องยิ้ม ตอนแรกเราก็คุยกันทุกเรื่องถามประวัติกันไปมาๆ จนมารู้ว่าเธอพึ่งเลิกกับแฟนได้ไม่นานที และเธอก็ยังตัดใจจากเขาไม่ได้ แล้วอยู่ดีๆ เธอก็กลับไปคบกับแฟนเก่า ทิ้งความสับสนให้กับเราว่าเราควรทำยังไงต่อดี ซึ่งตอนนั้น เราเริ่มรู้สึกรักน้องเขาแล้ว เรารู้สึกเรายอมรับได้ทุกอย่างอะขอแค่ได้คุยกับน้องและได้อยู่กับน้อง ในตอนนั้นเราเหมือนกับเป็นมือที่สามอะ แต่เรามีความสุขมากนะเวลาได้อยู่ด้วยกัน เวลาน้องเสียใจหรือทะเลาะกับแฟน น้องก็จะมาร้องกับเรามาให้เราปลอบและบอกว่าจะเลิกกับมัน และมาคบกับเรา เราก็เชียร์เต็มที่เลยว่า เลิกไปเลยๆ แต่เราอยากจะบอกไว้ก่อนนะว่า แฟนของน้องเขาอะนิสัยแย่มาก ทำร้ายน้อง ไม่สนใจน้อง อารมณ์ร้อน และมีคนอื่นด้วย ซึ่งทั้งหมดนี้น้องเค้าเป็นคนบอกเราเองและมันมีเยอะกว่านี้อีก แต่ที่ทำให้น้องเค้ารักแฟนมากก็เพราะคบกันมานานจนผูกพันธ์กันแล้ว และวาดฝันอนาคตว่าจะทำด้วยกัน มันทำให้น้องตัดใจจากแฟนไม่ได้สักที และเหมือนฟ้าจะเห็นใจในความพยายามของเราอะ น้องเขาจับได้ว่าแฟนมีคนอื่น เลยตัดสินใจเลิกกับแฟนอีกครั้ง และก็เป็นเราอีกนี้แหละที่คอยปลอบน้องเค้า เราพยายามทำทุกอย่างเพื่อให้น้องหลุดออกมาจากความสัมพันธ์นี้ น้องเสียใจไปเป็นเดือนอะ ตอนนั้นน้องคงรู้สึกแย่มากนั้นแหละ เราก็ลากน้องเค้าขึ้นมาจนได้ ทำให้กลับมาร่าเริงและมีความสุขอีกครั้ง ในตอนนั้น เราคิดว่าเราทำดีที่สุดแล้วแหละ คงถึงเวลาที่เราจะได้คบกันแล้ว มีวันหนึ่ง เราได้บอกความในใจกับน้องไปว่า "พี่รักน้องมากเลยนะ คบกับพี่ไหม" น้องก็นิ่งเงียบ.....แล้วตอบว่า "น้องก็รักพี่นะ แต่ว่า....น้องกลัวอะ" เราก็แบบงงอะ เลยถามกลับไปว่า "กลัว? กลัวอะไรหรอ?" น้องบอกว่า "พี่ดีกับน้องมากเลยนะ ดีมากจริงๆ พี่ไม่เคยทำให้น้องเสียใจเลย ไม่เคยสักครั้ง พี่อยู่ข้างน้องตลอดในเวลาที่น้องต้องการ พี่ทำดีกับน้องจนน้องรู้สึกกลัว กลัวว่าจะต้องทำให้พี่เสียใจ กลัวว่าจะเสียพี่ไป" เราได้แต่เงียบ ฟังน้องพูดทั้งน้ำตา และรู้สึกสับสนกับคำตอบที่ได้ยินมา ไม่เข้าใจจริงๆ ในหัวก็คิดว่า "เห้ยยย !!! นี้กูผิดหรอวะ ที่กูดีเนี้ย คือกูต้องเลวหรอมึงถึงเลือก คือมึงต้องการอะไรกันแน่วะ" แต่เราก็พูดออกไปแค่ว่า "อ่อหรอ แล้วพี่ต้องทำยังไงละ" น้องก็บอกว่า "เราเป็นพี่น้องกันแบบนี้แหละดีแล้ว จะได้ไม่มีวันเลิกกันไง ได้ดูแลกันตลอด" ในหัวก็คิดว่า "ที่กูทำมาทั้งหมดนี้ ก็เพื่อสถานะ พี่น้อง หรอวะ" แต่เราก็ถามไปว่า "น้องคิดดีแล้วใช่ไหม ที่ตอบมาเนี้ย" "คิดดีแล้ว มันคงดีที่สุดแล้วแหละ" น้องตอบ เราก็ต้องยอมรับความจริงนั้นแหละในเมื่อที่สิ่งที่เราทำมา มันได้ผลแบบนี้ พี่น้องก็พี่น้อง คงเป็นได้แค่นี้แหละ . มันเหมือนเรื่องมันจะจบแค่นี้ แต่มันยังมีต่ออีกนิดนึง . หลังจากนั้นเราก็คุยกันอยู่ตลอดในสถานะพี่น้อง (ที่กูไม่ได้อยากได้เลย) เธอก็ได้บอกว่ามีคนเข้ามาจีบเธอมาคุยกับเธอ ซึ่งแต่ละคนน้องก็พาเข้ามาหาเรา ให้เหมือนกับเราดูตัวให้อะ ก็อย่างที่บอกไปน้องน่ารักมาก คนจีบก็ต้องเยอะเป็นธรรมดา แต่มันมีคนหนึ่งเธอมาบอกว่า "มีรุ่นพี่มาจีบน้องอยู่ นิสัยเหมือนพี่เลย ดีมากเลยอะ เดี๋ยวไว้จะพามาให้รู้จักนะ" พอได้เจอกัน ก็เหมือนเราจริงๆ นั้นแหละ เหมือนกันมาก จนเราคิดในใจว่า "เดี๋ยวมึงก็ต้องเป็นแบบกูนี้แหละ" แต่ไม่ใช่อย่างนั้น พวกเขาก็คบกัน และดูเหมือนเธอจะมีความสุขมากด้วยที่ได้เลือกคนนี้ ตั้งแต่ที่เขาคบกันเธอก็หายไป เราก็ไม่ได้เจอกันอีกเลย และก็ทิ้งความสงสัยไว้ในหัวเราเหมือนทุกๆ ครั้งว่า "เราผิดตรงไหนวะ ทำไม่ถึงไม่เป็นเรา"
ปัญหาความรัก
โดนให้ความหวัง หรืออะไร?
เรื่องมีอยู่ว่า เมื่อประมานปีที่แล้ว เราไปชอบผช. คนหนึ่ง เขาเป็นคนที่ถูกใจเราตั้งแต่เราเห็นครั้งแรก เราก็หาเฟสและแอดไปและทักไปเขาก็ตอบ แต่เราเป็นคนที่ชวนคุยไม่สนุกเวลาทักใครไป จนผ่านไปเรื่อยๆ เขารู้และเพื่อนในห้องเขารู้ เพื่อนในห้องเขาก็ล้อ แต่เราก็ไม่ได้สนใจ เรารู้ว่าเขาไม่ได้ชอบเราเพราะเขามีคนที่ชอบอยู่แล้ว เราไม่รู้ว่าเราคิดไปเองหรือเปล่า แต่เขาชอบทำมาเป็นสนใจเรา ห่วงเรา คอยมองตาม คอยเดินมาใกล้ๆ ทำให้เดินเฉียดกัน และให้ความหวังเรา เหมือนว่าเราจะสมหวังกับเขา จนวันหนึ่งเขาขึ้นสถานะกับพี่คนหนึ่ง เราเสียใจมาก และเป็นครั้งแรกที่ร้องไห้ให้ผช. เช้ามาเราต้องตื่นไปสอบกลางภาค เขารู้ว่าเราร้องไห้เพราะเพื่อนเขาบอก เขาก็มองเราแบบสะใจ หลังจากวันนั้นเราก็เริ่มไม่ชอบ จนจะเกลียด เวลาผ่านไปประมาน3-4เดือนเขาเลิกกับแฟน เราก็ไม่ได้สนใจอะไร เวลาผ่านมาจนปีนี้ เขากลับมาทำเหมือนเดิมกับเรา คอยมองด้วยสายตาที่ดูมีอะไรเป็นสายที่แบบเราอธิบายไม่ถูก เวลาเข้าแถว ถ้ายืนข้างกันเขาก็จะมอง เรา อยู่หน้าเขาก็มอง เราอยู่หลังเขาก็มอง ไม่ต้องสงสัยนะว่ารู้ได้ไง คิดไปเองเปล่าเราไม่รู้ แต่เราเป็นคนชอบหันซ้ายหันขวาเวลาเข้าแถวค่ะ เราไม่รู้ว่าตอนนี้เขารู้สึกยังไงกับเรา เราไม่รู้ว่าคิดไปเองหรือเปล่า และเราควรทำตัวยังไงดี กับเรื่องนี้ เรากลัวเราจะเสียใจอีก ขอคำแนะนำหรืออธิบาย หรืออะไรก็ได้นะคะ เราไม่รู้จะปรึกษาใคร เพื่อนก็ติดเล่นกับเรื่องพวกนี้ พ่อแม่ก็ไม่ได้ ถ้าหากพิมพ์ผิด หรือผิดพลาดประการใด ต้องขอโทษ ด้วยนะคะ

ข้อมูลข่าวสารจากมุมมอง

เดินแล้วต้องเดินต่อ วิ่งได้ กระโดดได้ บินได้ยิ่งดี
ในโลกนี้มีหลายคนมีปัญหาวุ่นวายใจมากครับ แต่ทุกคนไม่อาจระบายออกได้เนื่องจากความกดดันหลายอย่าง ทั้งการงาน ครอบครัว อีกทั้งชีวิตยังต้องเดินต่อไปข้างหน้า ใช่.. ระบบทุนนิยมละโลกอันเย็นชาไม่เปิดโอกาสให้เราหยุดหรือพักผ่อน
ส่งท้ายอดีต ต้อนรับอนาคต
ยังคงสงสัยไม่หายถึงที่มาของการเริ่มใหม่นี้ ทุกๆสามร้อยหกสิบห้าวันทุกคนจะมากระจุกกันตามสถานที่ดังๆ รวมกันเพื่อนับถอยหลังสู่ปีใหม่
แจ้งปัญหา